اگر باران . . . پيشِ درگاه اتاقم بوته‌هايى كاشتم . خود به دستِ خويش با هرگونه گونه رنگ و بو تار و پودِ شاخه‌ها را - خوش‌تر از باغ بهار - زينتى آراستم . تا ز آوازِ چكاوك در چنين گلبوته‌هاى دستكار حيله‌ام نقشى نگارد . واى اگر باران ببارد . * سقفِ بالاى سرم چوبِ كنارِ هم . آنكه شبها سوزنِ مهتاب را در خواب زيرِ پلكم مىدواند . باز اين دلگرم‌تر ردّ پاى آتشِ خورشيد تاول بر لبانم مىگذارد . واى اگر باران ببارد . * در هواى غنچه‌اى آتش درون‌تر از شبِ مرداد مىپَرَد در سينه‌ام دل . ليك خشتِ خام را كس سرپناهى بَرنيارد . واى اگر باران ببارد .