موسوى ( 1368 - 1304 ) سيد شهاب موسوى ، فرزند سيد على اكبر ، در بهمن ماه 1304 هجرى شمسى در آران كاشان ديده به جهان گشود ، خواندن و نوشتن را در مكتبهاى زادگاهش فراگرفت ، از كودكى ذوق و قريحهء شاعرى داشت و در نه‌سالگى نخستين شعرش را در ستايش استادش افتخار الاسلام دربندى سرود و مورد تشويق و تحسين قرار گرفت . موسوى در آغاز جوانى به منظور كسب معاش راهى تهران شد و در اين شهر اقامت گزيد و در يكى از بنگاههاى خصوصى به شغل حسابدارى اشتغال ورزيد و با اينكه اوقاتش بيشتر مصروف كارش مىشد ، با اين حال از توجه به شعر و ادب غافل نماند و در چند انجمن ادبى چون انجمن ادبى ايران و انجمن ادبى تهران و انجمن ادبى كلبه سعد و انجمن ادبى صائب عضويت يافت و از استاد محمد على ناصح بيشترين فيض را برد و با فنون شعر و رموز آن آشنا گرديد و در ضمن از مصاحبت با شاعرانى چون اميرى فيروزكوهى و مهرداد اوستا و دكتر سادات ناصرى و اديب برومند و مشفق كاشانى و ذكايى بيضايى بهره جست . موسوى پس از پيروزى انقلاب اسلامى تهران را ترك گفت و به زادگاه خود بازگشت ، امّا از مراجعت به كاشان چندان راضى و دلخوش نبود ، زيرا آن‌طور كه انتظار داشت مورد استقبال همشهريانش قرار نگرفت و در غزلى به اين موضوع اشاره مىكند : فلك افكند از رى چون به كاشان خانهء ما را * ز ياران سر نزد جز غم كسى كاشانهء ما را موسوى در كاشان اقدام به تأسيس انجمن ادبى پانزده خرداد كرد و تا واپسين روزهاى حيات مسئوليت انجمن را عهده‌دار بود و در ضمن نسبت به احياى مجدد انجمن