كاشف ( 1366 - 1278 ) آية اللّه سيد على اكبر برقعى قمى ، فرزند سيد رضى ، متخلص به كاشف ، در سال 1278 هجرى شمسى در شهر قم از مادر زاد ، آموزش مقدماتى را در مكتب فراگرفت و از همان كودكى به تحصيل دانش دلبند و در فراگرفتن علوم علاقهء وافرى از خود نشان داد ، چندانكه مايهء شگفتى گرديد . ازآن‌پس به تحصيل علوم دينيه و ادبيه و عربيه پرداخت و با سرعت مراحل تحصيل را طى كرد و به مدارج عاليهء علمى دست‌يافت . علامه سيد على اكبر برقعى از حافظه‌اى نيرومند و سرشار برخوردار بود ، به‌همين‌جهت تحصيلاتش با سرعت پيش رفت . هنوز دور بيستم از ساليان عمر را طى نكرده بود كه در علوم متداوله زمان خود بارع گرديد و حلقهء درسى به وجود آورد و دانش‌پژوهان را بپرورانيد و با همان جديت و پشتكار ، دانش‌پژوهى را دنبال كرد و در بيست‌سالگى پا به مرحلهء اجتهاد گذاشت و از مراجع مهم زمان اجازهء اجتهاد كسب كرد . اساتيدش در ادب شيخ جعفر غفرانى و شيخ قاسم نحوى و در منقول حاج ميرزا محمد ارباب و حاج شيخ حسن فاضل و شيخ ابو القاسم ملا محمد كريم و در خارج از سطح آيات عظام حاج شيخ عبد الكريم حايرى يزدى و حاج ميرزا حسين نائينى و سيد ابو الحسن اصفهانى و مقدمات معقول را از حاج ميرزا محمد ارباب و تحصيلات عاليه معقول را از ميرزا على اكبر حكمى يزدى آموخت . پس از ورود آية اللّه حاج شيخ عبد الكريم حايرى به قم و تأسيس حوزهء علميه ، آية اللّه برقعى يكى از مشاوران او بود و دربارهء مشكلات روحانيت و وضع تحصيلى طلاب با او تبادل نظر مىكرد . آية اللّه برقعى عقيده داشت كه تحصيلات طلاب بايد با برنامه پيش رود و از طلاب بايد امتحان به عمل آيد تا آنان كه صلاحيت تحصيل دارند بمانند و در ضمن معتقد