خوانده شد و از سال 1338 با تصويب شوراى علمى دانشكده به عنوان استاد تمام وقت مشغول به كار شد و علاوه بر تدريس ادبيات معاصر و آيين نگارش ، درسهاى ادبيات كلاسيك " فرهنگ و تمدن ايران " نيز به او واگذار گرديد . دكتر محمودى در سال 1349 به دانشگاه ابو ريحان بيرونى ( دانشسراى عالى سپاه دانش - دانشگاه سپاهيان انقلاب ) مأموريت يافت و در سال 1350 با حفظ سمت به معاونت اين دانشگاه منصوب گرديد و در سال 1351 از اين سمت كناره گرفت و تا سال 1359 مديريت گروه بنيادهاى آموزش و پرورش را عهده‌دار بود و تدريس خود را در رشتهء فرهنگ و تمدن ايران منحصر ساخت . از فعاليتهاى دكتر محمودى در موقع معاونت دانشگاه ابو ريحان بيرونى ، ايجاد بخش دانشجويان خارجى بود و در كنار آن طرح بازآموزى زبان و فرهنگ ايرانى را به استادان و دبيران زبان و ادبيات فارسى دانشگاههاى هند و پاكستان به تصويب رسانيد و در آغاز با هميارى وزارت فرهنگ و هنر و وزارت امور خارجه مقرر شد هر سال در دو مقطع تحصيلى به تعدادى از استادان زبان و ادبيات فارسى دانشگاههاى پاكستان بورس تحصيلى داده شود و اين كار انجام گرفت و هر سال يك‌صد و بيست تن از استادان فارسى پاكستان به دانشگاه ابو ريحان مىآمدند و با استفاده از خوابگاه ( در محيط دانشجويى ) و تسهيلات ديگر در رشتهء زبان و ادبيات فارسى آگاهيهاى عملى خود را بالا مىبردند و در سال 1356 دكتر محمودى خود سفرى به پاكستان كرد و با ديدار از دانشگاههاى سراسر آن كشور اين اميد را به همهء عاشقان فرهنگ و ادب ايرانى داد كه زمينهء مساعد براى فراخوانى همهء استادان زبان و ادبيات فارسى سراسر شبه قارهء هند و پاكستان فراهم شود . امّا با شروع انقلاب ايران اين برنامه متوقف ماند . دكتر محمودى از سال 1334 با همكارى دوستانش انجمن ادبى دانشكده را بنياد نهاد و اين انجمن يكى از انجمنهاى فعال و پربار آن روزگار بود . دكتر محمودى از دوران كودكى آغاز به سرودن شعر كرد و در دوران دانشجويى رسما كار شعر و شاعرى را شروع نمود و در آغاز شعرهاى فارسى سره مىسرود ، امّا وى هيچ‌وقت به شعر و شاعرى متظاهر نبود و در سال 1351 در پايان كتاب " شكرستان " نمونه‌هاى شعر خود را به چاپ رسانيد و در سال 1357 نيز در آخر كتاب " گنج راز " به عنوان نمونه اشعارى ارائه كرد و بايد گفت تاكنون ديوان و مجموعهء شعر مستقل از او به