محيط ( 1296 ) محمد تقى جامع ، كه در شعر محيط تخلص مىكند ، فرزند محمد على مجتهد ، در سال 1296 هجرى شمسى در شهر نايين ديده به جهان گشود ، تحصيلات خود را در رشتهء علوم قديمه تا دورهء سطح فراگرفت و ازآن‌پس در اصفهان به تحصيل علوم جديده پرداخت و تا سال سوم متوسطه در دبيرستان سيدى به تحصيل ادامه داد ، آنگاه در دبيرستانهاى اصفهان و نايين به تدريس اشتغال ورزيد و بيش از سى سال عهده‌دار تعليم و تربيت نوجوانان بود تا اينكه به افتخار بازنشستگى نايل گرديد . جامع سپس از طرف آموزش و پرورش مأمور تأسيس كتابخانه شد و پس از شركت در چند سمينار كتابدارى از طرف وزارت فرهنگ و هنر متصدى كتابخانهء نايين گرديد . محيط دربارهء آغاز شاعرى خود گويد : « بين سالهاى 15 و 17 با يكى از منسوبين مشاعره يا مكاتبهء منظوم داشتم و كم‌كم همين زمينه باعث گرديد به سرودن شعر پردازم و از سال 1320 رسما در وادى شعر و شاعرى گام نهادم . » از محيط تاكنون دو اثر طبع و نشر يافته و چند اثر ديگر به نامهاى زنگ پنجم ، چلچله ، تلخ و شيرين ، و مقتبسات شامل اسامى جلاله و اسماء و صفات و طرز دعا و نمازها و مدايح و شرح حال بعضى از بزرگان كه هنوز به چاپ نرسيده است . معراج النّبى شبى تاريك چون گيسوى عذرا * شبى بگرفته همچون قلب وامق شبى تاريكتر از موى خوبان * سيه‌گون ليله‌اى چون شام عاشق شبى تار مودّت بسته با حشر * بريده از سحر يك‌سو علايق