محسن ( 1315 - 1247 ) محسن ميرزا شمس ملك‌آرا ، متخلص به محسن ، فرزند عبد الحسين ميرزا شمس الشعراء ، در سال 1285 هجرى قمرى در همدان چشم به جهان گشود ، علوم مقدماتى را در زادگاه خود فراگرفت و تحصيلات عاليه را در دار الفنون به پايان رسانيد . محسن ميرزا چندى به سمت مترجمى در كلاس توپخانه كه به سرپرستى يكى از افسران آلمانى ، به نام فيليمر ، اداره مىشد به كار پرداخت و ازآن‌پس ظل السلطان او را براى مصاحبت خود و هم تدريس فرزندانش به اصفهان فراخواند و چند سالى در اين شغل باقى بود ، آنگاه به اروپا سفر كرد و در سال 1326 قمرى به استخدام وزارت پست و تلگراف درآمد و تا پايان عمر در اين وزارتخانه مشغول خدمت بود و در سال 1315 هجرى شمسى به علت ابتلاى به بيمارى سرطان معده بدرود حيات گفت . از آثار او ، رباعيات محسنيه و نيز ديوان اشعار است كه به چاپ رسيده . اشعار زير نمونه‌هايى از نظم اوست : حلقه بر در مزن آنجا كه محال است ورود از عدم آمدم و ديده گشودم به وجود * گر همين بود و همين است جهان كاش نبود هيكلى ساختن از خاك و خرابش كردن * دير يا زود ندانيم از اين كار چه سود روح در كالبد آوردن و داند به فنا * زين نمايش چه بود در بر صانع مقصود وه چه مجهول بود فايدهء خلقت من * سالها نشو و نما كردن و گشتن مفقود كيستم ، چيستم ، اينجا به چه كار آمده‌ام * از وجودم چه ثمر بود كه گشتم موجود به كجا مىروم اكنون ز كه بايد پرسيد * هيچ‌كس پاسخ اين نكته به عالم نشنود