گويا ( 1313 ) مهندس محمد على گويا ، شاعر توانا و بلندپايه و طنزپرداز والامقام چيره‌سخن ، در سال 1313 هجرى شمسى در كرمانشاهان ( باختران ) چشم به جهان گشود . پدرش شادروان غلامعلى گويا از شاعران وارسته و عارف‌پيشه ، و از فرهنگيان بنام كشور بود كه در دوران زندگى مصدر خدمات فرهنگى ارزنده‌اى در شهرهاى مختلف بود و در اين تذكره نامش آمده است . محمد على گويا تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در شهرهاى مختلف و تهران به انجام رسانيد . ازآن‌پس در سال 1333 به دانشكده‌هاى معمارى و روزنامه‌نگارى راه يافت و در سال 1337 فارغ التحصيل گرديد و هم‌زمان به دريافت دو ليسانس توفيق يافت . آنگاه مأمور تدريس در دانشكدهء علوم و دوره‌هاى روزنامه‌نگارى شد و سرانجام بازنشسته گرديد . مهندس گويا فعاليت مطبوعاتى خود را از دوران دبيرستان آغاز كرد و تا قبل از كودتاى بيست و هشتم مرداد 1332 اشعار انتقادىاش در روزنامهء توفيق به چاپ مىرسيد و پس از كودتا ، عضو ثابت هيئت تحريريهء همان روزنامه شد و مدّت پانزده سال دوران پرتب‌وتاب سياسى كشور با نشر آثار انتقادى و طنزگونه‌اش به فعاليت پرداخت و پيش از آنكه روزنامهء توفيق توقيف شود ، اوّلين كسى بود كه ممنوع القلم گرديد و با نامهاى مستعار : بلبل گويا ، گوياى اسرار ، طوطى گويا ، شير گويا ، و لال ، اشعار خود را منتشر مىساخت و شعر معروف " مردى در جستجوى سايه‌اش " را در همان زمان اختناق سرود . مهندس گويا مىگويد : « تا جوان بودم پيران باتجربه زمام امور را به دست داشتند و هنگامى كه پير شدم ، گفتند جوانهاى بافكر جوان عهده‌دار مشاغل حساس باشند . تا بىتجربه و بىسواد بودم باتجربه‌ها و باسوادها مقدم بودند ، و به محض اينكه كوره سوادى