فرزندش ميرزا مهدى عسكرى تعليم گرفت . آنگاه به صوب تهران عزيمت نمود و علم كلام را از شريعت سنگلجى آموخت و در تهران با مجامع ادبى و بزرگان و دانشمندان درآميخت و با حاج شيخ عبد اللّه حايرى ( رحمت عليشاه ) و حاج شيخ عباسعلى كيوان قزوينى به مشرب عرفان آشنا شد و شرح قيصرى بر فصوص الحكم را تلمذ كرد . كيوان آنگاه به زادگاه خود بازگشت و چندى نيز از محضر حاج حيدر قلى خان سردار كابلى جامع معقول و منقول و رياضيات كسب فيض كرد و به دنبال معيشت چندى به تجارت پرداخت و در اين كار توفيقى نيافت ، تا سرانجام به استخدام بانك كشاورزى درآمد و سالها امور حقوقى بانك را عهده‌دار بود و پس از سى سال خدمت در سال 1352 بازنشسته شد . سرانجام وى در چهارم مرداد ماه 1372 چشم از جهان فروبست و در بهشت زهراى تهران در قطعهء مقبرة الشعراء مدفون گرديد . استاد كيوان سميعى در سال 1322 به تهران كوچ كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و اوقات خود را بيشتر صرف مطالعه و تحقيق و نوشتن گذراند كه آثار زير از آن جمله است : زندگانى سردار كابلى ( 1361 ) ، مقدمه‌اى بر شرح گلشن راز ( 1337 ) ، رساله در شرح احوال طبيب اصفهانى ( 1347 ) ، تحقيقات ادبى ( 1361 ) ، اوراق پراكنده ( 1366 ) ، مقدمه بر قبله‌شناسى تصنيف سردار كابلى ( 1324 ) ، مقدمه بر اوصاف الاشراف خواجه نصير طوسى ( 1336 ) ، مقدمه بر تذكرهء مختصر شعراى كرمانشاه تأليف باقر شاكرى ( 1337 ) ، مقدمه‌اى بر خاك‌نشينان عشق تأليف فرشيد يوسفى ( 1364 ) ، مقدمه‌اى بر تحقيق در مسائل فقهى ( 1349 ) ، مقدمه‌اى بر ديوان آزاد همدانى ( 1356 ) ، مقدمه‌اى بر ديوان صابر همدانى ( 1337 ) ، مقدمه‌اى بر ديوان هادى رنجى ( 1341 ) ، مقدمه‌اى بر ديوان كىفر ( 1342 ) ، راز دل ( مجموعه شعر ، به اهتمام محمد على سلطانى 1363 ) ، مقدمه بر مناظرات ترجمهء المراجعات تأليف سيد شرف الدّين عاملى با ترجمهء سردار كابلى ( 1324 ) ، و دهها حواشى و تأليفات و مقالاتى كه در مجلات و جرايد به چاپ رسيده است . « 1 » نمونه‌هاى زير از نظم اوست :

--> ( 1 ) - در شرح حال فوق از كتاب « راز دل » بهره جستم كه استاد كيوان سميعى بنا به درخواست شاعر والامقام استاد بهزاد كرمانشاهى نوشته است .