رجب‌زاده ( 1326 ) كريم رجب‌زاده ، در سال 1326 هجرى شمسى در يكى از روستاهاى لاهيجان چشم به جهان گشود ، اما تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در شهرستان لنگرود كه روزگارى لنگرگاه كشتيهاى تجارتى بود به پايان رسانيد و براى خدمت سربازى به تهران اعزام شد و پس از انجام دورهء نظام‌وظيفه به قول خودش جاذبه‌هاى دروغين اين شهر فريبش داد و ماندگار گرديد . ازآن‌پس به استخدام بانك مسكن درآمد و سالهاست كه در تهران سكونت اختيار كرده و مشغول خدمت مىباشد . رجب‌زاده از دوران تحصيل كار شاعرى را آغاز كرد و اشعارش كم‌وبيش در روزنامه‌ها و مجله‌هاى هفتگى به‌چاپ مىرسيد ، نخستين مجموعهء شعرى كه از او طبع و نشر شد ، در سال 1357 بود به نام " از شرق خون " و در سال 1369 دومين اثر منظوم خود را به نام " آوازخوانى بىزبان " كه انتشارات برگ به‌چاپ آن اقدام كرد و مجموعهء ديگرى با نام " از زخم زيتون " كه آماده چاپ كرده و به‌زودى منتشر مىشود . رجب‌زاده در انواع شعر فارسى طبع‌آزمايى كرده ، بخصوص در قالب غزل و رباعى و دوبيتى و مثنوى و شعر نو به سبك نيمايى بيشتر ابراز علاقه نموده است و عقيده دارد كه در شعر قالب مهم نيست ، آنچه اهميت دارد محتوى و مضمون است و به تعبير خودش : « جگر سوخته به آب فكر مىكند نه به ليوان و خوانندهء تشنهء شعر ، هم از شاعر توقع شعر تازه و ناب دارد ؛ همين و بس » . سراب كو ؟ يخ‌بستهء زمانهء سردم ، شراب كو ؟ * آب از سرم گذشت بگو دُرد ناب كو ؟