رباب ( 1308 ) خانم رباب تمدّن ، كه تخلص شاعرانهء خود را از نامش برگزيد ، فرزند محمد عطا ، از مالكان خوشنام و متدين فارس بود . وى در سال 1308 هجرى شمسى در جهرم شيراز ديده به جهان گشود . خاندان تمدن بيشترشان شاعر يا داراى ذوق شعر و ادب بوده‌اند . رباب تمدن تحصيلات ابتدايى و متوسطه را تا سوم متوسطه در زادگاهش فراگرفت ، ازآن‌پس به تهران آمد و دورهء متوسطه را به انجام رسانيد ، آنگاه به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به تدريس در مدارس اشتغال ورزيد . سپيده سامانى ، شاعرهء جوان و هنرمند و تنها دختر رباب ، دربارهء مادرش چنين مىگويد : « رباب از سال 1328 به فعاليت ضد سلطنتى كشيده شد و در شهر خود از مبارزين سرشناس محسوب مىگرديد ، او كه از مدتها پيش به طنز سياسى و اجتماعى روى آورده بود ، پس از انتشار روزنامهء چلنگر ، همكارى خود را با آن آغاز كرد و با نامهاى مستعار " دوشيزه رباب ت . " و " دوشيزه ر . اميدوار " به چاپ اشعار خود پرداخت . او به سبب انديشه‌هاى نوع‌دوستانه و ضد رژيم ، بعد از كودتاى بيست و هشتم مرداد 1332 تحت پيگرد مقامات امنيتى قرار گرفت و مدتى در جهرم و لار به صورت اختفا بسرمىبرد و در سال 1336 با سامانى ( موج ) ازدواج كرد و از همان زمان انجمن ادبى صائب را تشكيل دادند و موج تا سال 1360 كه زنده بود ، نشريهء انجمن صائب را منتشر ساخت . » رباب در سال 1348 به بيمارى MS دچار گرديد و دست و پايش سنگين و سست شد و پس از مدتى دست و پاى ديگرش از كار بازماند و در سال 1353 مدت شش ماه براى معالجه به پاريس رفت ، اما معالجات مؤثر واقع نشد و به ايران بازگشت و از سال 1357 ديگر قادر به حركت نگرديد و در سال 1360 كه همسرش درگذشت ، ضربهء سختى بر او