آرزو ( 1306 ) دكتر خليل آسايش ، متخلص به آرزو ، در سال 1306 هجرى شمسى در مشهد چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد . آسايش در سال 1327 شمسى براى ادامهء تحصيل به تهران رهسپار گرديد و در دانشكدهء پزشكى دانشگاه تهران به تحصيل پرداخت و پس از طى مراحل تحصيلى موفق به دريافت دكتراى خود گرديد . آسايش تا سال 1328 از شعر و شاعرى گريزان بود و رغبتى به سرودن شعر از خود نشان نمىداد ، اما چون استعدادى شكوفا و قريحتى تابناك داشت براثر تشويق استاد ملك‌الشعراء بهار به نظم شعر راغب گرديد و در زمينه‌هاى اجتماعى به سرودن شعر پرداخت و آثارش در جرايد منتشر شد . بخصوص كه نهضت ملى كردن صنعت نفت و جنبش دانشجويان به‌سوى حركتهاى انقلابى بتدريج اوج مىگرفت ، او نيز تحت تأثير قيام ملى واقع گرديد . ازاين‌روى ، هنر خود را در خدمت مردم به كار گرفت . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : بدرود دور ، بر پهنهء دشت خاموش * زير اين بيكران آسمانها پشت آن كوه خاكسترىرنگ * كز گل رنج دارد نشانها * * دور ، آنجا كه اين راه باريك * مىرود بىتقلّا و آرام در دل ريگ جوشان صحرا * هستىاش در عدم مىنهد گام