آن از شيخ ابو الحسن خرقانى است تا ميرزا يوسف خان رضوى مشهدى . آغاز : « بسمله ، ربنا انك جامع الناس ليوم لا ريب فيه ان اللّه لا يخلف الميعاد و من دخله كان آمنا . رباعى اى آنكه ترا در حرم دل بارست * گر با حجر الاسود عشقت كارست احرام طواف معرفت بسته درآى * كاينجا عرفات كعبهء ديدارست تيمنا و تبركا افتتاح كلام درين مقام بنام احديت قديم و صمدى واجب - التعظيم جل شأنه و عظم مكانه » . انجام : « مخفى نماند كه اين عرفات در آگره بسنهء 1022 ابتدا شده و بسنهء 1024 هم آنجا باتمام رسيده ، چنان كه در تاريخش بتعميه اشاره شده : عرفات تقى كه چون كعبه * از شرف قبلهء كرام شده زمزم است از صفا و در معنى * حجر الاسود كلام شده جلوهء كبرياى بىچونست * زان بعرش دلش مقام شده چون نوى در دو سال كرده ظهور * تا ابد رهبر انام شده هركه تاريخ جويدش ، گويم * « به دو سال اين نوى تمام شده » 1025 تاريخ مزبور يك عدد زيادست ، ولى در پايان ديباچه قطعهء ذيل را با تاريخ صحيح آورده است : عرفات مرا كه عرش لقاست * كعبهء حال دان و قبلهء قال بىشريكى ز كلك فطرت خويش * داده‌ام انتظام آن به دو سال حامل وحى كرد تاريخش * « عرفات لقا و كعبهء حال » 1024