سيد على اكبر برقعى قمى

316

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي )

و سختى پا افشرد و چنين گويند كه : « در چهل‌سالگى ديگر رياضت نكشيد و همسر برگزيد و فرزندان آورد و رياستى پيدا كرد و از شاهان تحف و هدايا پذيرفت » . و باز گويند كه : « چهارصد اسب با زين و ستام در پيشاپيشش جنيبت كشيدند و دراين‌باره گفت : مرد كامل آن است كه در ميان خلق نشيند و زن گيرد و دادوستد كند و با همه آميزد و يك‌دم از ياد خدا غافل نباشد » . و در معنى تصوّف گفت : « تصوّف آن است كه آنچه در سر دارى بنهى و آنچه در كف دارى بدهى و آنچه بر تو آيد بجهى » . و در سال 440 درگذشت . و از او رباعيّاتى پرمعنى بر جاى ماند و اين است قسمتى از آن : راه توبه هر قدم كه پويند خوش است * وصل تو به هر سبب كه جويند خوش است روى تو به هر ديده كه بينند نكوست * نام تو به هر زبان كه آرند خوش است * * * غازى به ره شهادت اندر تك و پوست * غافل كه شهيد عشق فاضل‌تر از اوست در روز قيامت آن بدين كى ماند * كان كشتهء دشمن است و اين كشتهء دوست * * * اى روى تو مهر عالم‌آراى همه * وصل تو شب و روز تمنّاى همه گر بار گران به از منى واى به من * ور با همه‌كس هم چو منى واى همه * * * سرتاسر دشت خاوران سنگى نيست * كز خون دل و ديده بر آن رنگى نيست در هيچ زمين و هيچ فرسنگى نيست * كز دست غمت نشسته دلتنگى نيست مهزم : بر وزن منبر و بر وزن مشدّد هر دو صحيح است و آن نام مهزم بن ابى بردهء اسدى كوفى است از محدّثان اماميّه و نام مهزم بن وهب كندى است در شمار صحابهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم . مهزّمى : منسوب است به مهزّم بر وزن مشدّد و منسوب به آن است ابو هفان عبد اللّه بن احمد ابن حرب بن خالد مهزّمى در شمار لغويان و اديبان و شاعران و شاگرد اصمعى و صاحب كتاب اخبار الشعراء و كتاب صناعة الشعر . وى مردى تنگدست و فقير بود با اين وصف بىپروا و بسيار نبيذ ( نوعى شراب ) نوشيد و در سال 195 درگذشت و از نظم اوست در شكايت از پياده‌روى خود : ايا رب قد ركب الارذلون * و رجلى من رحلتى داميه فان كنت حاملنا مثلهم * و الا فارحلنى الثانيه و ندانستم مهزّم كه به آن نسبت رسانيد نام شخص است و يا موضع . مهزيار : بر وزن شهريار نام پدر ابو الحسن علىّ ابن مهزيار اهوازى است در شمار محدّثان اماميّه و صاحب كتاب بشارات و كتاب الانبياء و كتاب فضائل المؤمن و كتاب الملاحم و كتاب التفسير و كتاب الزهد و غير اين‌ها . پدرش نصرانى بود و دين اسلام را پذيرفت و بعضى گويند خود او نيز نصرانى بود و به دين اسلام گرويد و در اهواز سكونت گزيد . مهلّبى : منسوب است به مهلّب بر وزن مشدّد نام مهلّب بن ابى سفرهء ازدى است نياى جمعى از مشاهير و