جريرى : با فتح اوّل منسوب است به بنى جرير ابن عباد بن ضبيعة بن قيس بن ثعلبة بن عكّاشة بن صعب بن علىّ بن بكر بن وائل و ابو سعيد ابان بن تغلب بن رياح جريرى بكرى از فقيهان اماميّه و صاحب كتاب غريب القرآن و كتاب الفضائل و كتاب القراءات و متوفّى 141 به دو منسوب است . و نيز جريرى منسوب است به ابن جرير طبرى مورّخ نامور و ابو الفرج معافى بن زكريّا جريرى نهروانى معروف به ابن طراره به او منسوب است و در طراره بيايد . جريش : با فتح اوّل بر وزن امير به معنى حبوب نيم‌كوفته نام پدر عبد الرحمن بن جريش كلابى است از محدّثان اماميّه و اصحاب امام صادق عليه السّلام . جزايرى : با فتح اوّل منسوب است به جزاير بحرين كه در خليج فارس افتاده‌اند و از جزيره‌هاى متعدّدى فراهم گشته‌اند و داراى شهرها و ديهاى آباد است و جمعى از اعلام ازآنجا برخاسته‌اند مانند : سيّد نعمة اللّه بن عبد اللّه حسينى جزايرى از اعلام محقّقان و افاضل دانشمندان و صاحب كتاب الانوار النعمانيّه و كتاب الفوائد النعمانيّه و كتاب هديّة المؤمنين و كتاب غرايب الاخبار و نوادر الآثار و شرح تهذيب و شرح صحيفهء سجاديّه و حواشى استبصار و حواشى جامى و غير اين‌ها و متوفّى 1110 . « 1 » و مانند : سيّد نجم الدّين بن محمّد جزايرى از اعلام افاضل و صاحب رسالهء تحفة الملوك فى احكام الشكوك و ارجوزه در نحو و غير اين‌ها . و مانند : شيخ عبد العلى بن حسين جزايرى صاحب كتاب المقلة العبراء فى تظلّم الزهراء . و مانند : شيخ حسين بن مطر جزايرى صاحب كتاب تفسير القرآن و رساله‌اى در كلام و غير اينان از افاضل و اعلام . جزّار : با فتح و تشديد زاى نقطه‌دار بر وزن عطّار شتركش را گويند و جزور شترى است كه براى كشتن آماده كرده‌اند و آن لقب بعضى از محدّثان است ازآن‌روى كه پيشهء شتركشى داشته‌اند و ابن جزّار كنيت احمد بن ابراهيم بن ابى خالد قيروانى است در شمار حذّاق طبيبان و صاحب كتاب زاد المسافر در علاج امراض و كتاب الاعتماد در ادويهء مفرده و كتاب البغية در ادويهء مركّبه و كتاب العمدة لطول المده بزرگترين تأليف او و كتاب المعدة و امراضها و كتاب طبّ الفقراء و رسالة النفس و كتاب فى فرق العلل و رسالة التحذير من اخراج الدم و كتاب الخواص و كتاب نصائح الابرار و كتاب استهانة الموت و كتاب البلغة فى حفظالصحّه و كتاب اخبار الدوله و كتاب التعريف بصحيح التاريخ و غير اين‌ها . ياقوت گفته كه : « وى معاصر المعزّ لدين اللّه بود و در حدود 350 و يا نزديك به آن زيست » . جزرى : با فتح اوّل و دوّم منسوب است به جزيرهء ابن عمر و آن شهرى است در سه منزلى موصل بر كنار دجله و چون آب از سه سو آن را فراگرفته

--> ( 1 ) - نيز جزايرى سيّد عبد اللّه بن سيّد نور الدّين ابن سيّد نعمت اللّه بن عبد اللّه بن محمّد موسوى . وى نيز مانند پدر خود از اكابر علماى امامى در عصر خود بود و مسلك اخبارى داشت و منكر طريقهء اجتهاد بود و در فقه و حديث و علوم ادبى مهارتى بسزا داشت و از مشايخ اجازهء روايت داشت . از اوست : كتاب الاجازة الكبيرة و كتاب اجوبة مسائل السيّد علىّ النهاوندى و كتاب انوار الجليّة و كتاب التذكرة فى تاريخ - تستر ( شوشتر ) و كتاب الذخيرة الباقية و چندين اثر ديگر و متوفّى 1173 ( ريحانة الأدب : 3 / 115 ) .