و از جمله : عفيف الدّين سليمان بن علىّ بن عبد اللّه بن علىّ تلمسانى در شمار عرفا و شعرا و صاحب ديوان شعر و متوفّى 690 . و از جمله : شيخ احمد مقرى بن محمّد بن احمد بن يحيى تلمسانى در شمار مفسّران و متكلّمان و اديبان و صاحب كتاب نفح الطيب من غصن الاندلس الرطيب و كتاب إضاءة الدجنة فى عقايد اهل السنّة و غير اين‌ها و متوفّى 1041 . و شيخ احمد مقرى در كتاب نفح الطيب تاريخچه شهر تلمسان را نوشته و قصايدى كه اديبان در وصف آن نظم كرده‌اند آورده و گفته است : « تلمسان شهر ماست كه تعويذهاى ( بازوبندها ) ما به آن آويخته است » . « 1 » تلميذ : با كسر اوّل و سكون لام و كسر ميم و در آخر ذال نقطه‌دار به معنى كارآموز ؛ خواه دانش باشد و خواه پيشه و هنر ، و كارآموزنده را « اوستاد » گويند و ابن تلميذ كنيت مشهور موفّق الملك امين الدوله هبة اللّه بن صاعد بن هبة اللّه بن ابراهيم ابن علىّ بغدادى است در شمار طبيبان و اديبان و مترسّلان و شاعران و خوشنويسان و زبان عربى و فارسى و يونانى و سريانى را نيكو دانست امّا قدرت او در زبان عربى نمودار گرديد و كتابها پرداخت ، از جمله : كتاب قرابادين كبير و كتاب قرابادين صغير ( قرابادين به معنى تركيب ادويه است ) و حاشيه بر قانون ابن سينا و حاشيه بر منهاج ابن جزله و شرح مسائل حنين بن اسحاق و شرح احاديث طيّبهء نبويّه و ديوان رسائل و ديوان شعر و متوفّى 560 و اين ابيات در وصف پستان معشوقه از اوست : فى صدرها كوكبا نور اقلهما * ركنان ما لمسا من كف مستلم صانتهما فى حرير من غلائلها * فتلك فى الحل و الركنان فى الحرم و نيز ابن تلميذ كنيت معتمد الملك ابو الفرج يحيى بن صاعد بن يحيى است در شمار طبيبان و اديبان و فاضلان و در اصفهان زيستن گرفت و با اعيان و امرا نزديك بود و ابن هباريهء شاعر با چندين قصيده او را ستود و هم به وساطت ابن تلميذ اموال بسيارى از امرا و اكابر فراهم كرد و ابن تلميذ خود نيز به نظم شعر پرداخت و اين دو شعر در جدايى و پيوستگى با معشوق از اوست : فراقك عندى فراق الحيات * فلا تجهزن على مدنف علقتك كالنار فى شمعها * فما ان تفارقه او تنطفى و در سال 559 درگذشت . تليد : با فتح اوّل بر وزن امير هر متاع كهنه‌اى است در برابر طارف كه هر متاع نوى است و آن نام تليد بن سليمان محاربى كوفى است از اصحاب امام صادق عليه السّلام .

--> ( 1 ) - و نيز سعيد بن عبد اللّه التلمسانى المنداسى مكنّى به ابو عثمان صاحب كتاب العقيقة در مدح پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم ( لغتنامه / دهخدا : 15 / 914 ) . و نيز خطّاب بن احمد بن خطّاب بن خليفهء مكنّى به ابو الحسن متوفّى 520 شاعرى نيكوپرداز بود ( همان كتاب ) . و نيز ابراهيم بن ابى بكر بن عبد اللّه بن موسى الانصارى المغربى مكنّى به ابو اسحاق متولّد 609 و متوفّى 690 . و از اوست كتاب ارجوزة فى الفرائض و كتاب المعشرات على اوزان العرب و كتاب نتيجة الخير و مزيلة الضير ( همان كتاب ) . و نيز محمّد بن ابى شريف الحسنى مكنّى به ابو عبد اللّه صاحب كتاب تحقيق القال و تسهيل المال در شرح لامية الافعال ابن مالك در نحو ( همان كتاب ) .