سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )
82
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )
متولد شد . بعد از تحصيلات ابتدايى ، منطق ، فلسفه ، حديث ، تفسير ، عقايد و فقه و غيره را در لكنهو به پايان رسانيد و اجازهنامه را از سيّد حسين دريافت كرد . مدتى در لكنهو به درس و تدريس مشغول بود و شهرت يافت . خدمات دينى او امجد على پادشاه اوده را تحت تأثير قرار داد و براى او مستمرى مناسبى تعيين كرد . سرانجام به وطن خود بازگشت و به عبادت و درس و ترويج دين پرداخت و در سال 1273 ه ق دار فانى را وداع گفت . فرزند وى مولانا على رضا نيز عالم و فاضل و شاعر بود و در شعبان سال 1334 ه ق وفات يافت . احفاد الحسين 1283 ه ق / 1866 م 1332 ه ق / 1914 م سيد احفاد الحسين فرزند مولانا جواد على ( درگذشته به سال 1306 ه ق ) است . وى از پدرش و از علماى لكنهو به اخذ اجازه نايل آمد . در طب ، شعر و خطابه نيز شهرت داشت . فردى نيكوكار ، پرهيزگار و عالم بود . او بعد از وفات پدرش به جاى وى امام جمعه و جماعت مسجد نواب عليخان در حسينآباد ، بلوك مونگير شد . به مرض قند مبتلا بود . در چهل و نهسالگى در رجب سال 1332 ه ق در لكنهو وفات يافت . نواب سيد محمد جعفر خان در دفتر تاريخ ، ج 7 ، ص 77 مادهء تاريخ وفات او را چنين نوشته است : به وطن پاكش بهيره قصبهء آل رسول * اندر رجب رحلت نموده پيرو شاه حنين گفتيم جعفر در وفات ذو المناقب مولوى * شد وارد قصر جنان الحال احفاد الحسين 1332 ه ق تأليفات وى به زبان عربى و فارسى بوده كه از بين رفته است . احمد تهتهوى ملا 940 ه ق / 1533 م 996 ه ق / 1587 م ملا احمد بن نصر اللّه فاروقى اهل تهته سند از قاضىزادگان بود . پدرش از قضات تهتهه به شمار مىرفت . ملا احمد تحصيلات خود را در منزل و در نزد استادان شهر به پايان رسانيد .