شده است ) . ابو القاسم نجفى ( بمبئى ) 1275 ه ق / 1858 م 1350 ه ق / 1931 م مولانا شيخ الحاج ابو القاسم بن شيخ عبد الحكيم كاشانى مجتهد و شاگرد فقهاى بزرگ نجف و كربلا و عالمى با عمل بود . وى بنا به اصرار مردم بمبئى و به دستور آية اللّه شيخ زين العابدين مازندرانى در سال 1307 ه ق به بمبئى آمد و مدت چهل و يك سال به خدمات دينى ادامه داد . در 73 سالگى ادامهء خدمات خود را نسبت به مسجد خوجه اثنى عشرى به فرزند جليل خود مولانا شيخ محمّد حسين نجفى محول كرد و خود به كربلاى معلا رفت و در 28 صفر سال 1350 ه ق دار فانى را وداع گفت و در حرم حسينى مدفون گرديد . مولانا ابو القاسم ، عالمى بسيار بزرگ بود و تأليفات متعددى به زبان فارسى به‌جا گذاشته كه در كتابخانهء وى محفوظ است . ابو المعالى ، سيد 1004 ه ق / 1595 م 1046 ه ق / 1636 م سيد ابو المعالى بن قاضى سيد نور اللّه شوشترى مرعشى از سادات و علماى اعلام بود . در هندوستان به خدمات علمى و دينى خود ادامه مىداد . به فلسفه ، كلام و ادب علاقه‌مند بود . نسب او در سلسلهء فقه و حديث ، به علماى بزرگ عرب مىرسد . تاريخ ولادت وى پنجشنبه 3 ذيقعدهء سال 1004 ه ق و وفات او به سال 1046 ه ق در بنگال ذكر شده است . تصانيف او عبارتند از : 1 - احوال شهادت قاضى نور اللّه ( نجوم السماء ، ص 92 به حواله امل الآمل ، تذكره مجيد ) 2 - تفسير سورهء اخلاص 3 - شرح الفيه ( فقه ) 4 - رسالهء نفى رويت 5 - انموذج العلوم 6 - ديوان شعر ( فارسى ) . احسان على بهيك‌پورى 1217 ه ق / 1802 م 1273 ه ق / 1856 م مولانا احسان على بن سيد سلامت على در سال 1217 ه ق در بهيك‌پور ، بلوك سارن ، بهار