حسين بن السيد حسين الفيض‌آبادى الجنفورى » . وى جلد دهم بحار الانوار را به زبان اردو در 3 جلد ترجمه كرده كه به چاپ رسيده است ؛ عناوين آنها چنين است : مجالس الابرار ( شرح حال جناب سيده ) ، محاسن الابرار ( شرح حال حضرت امام حسن عليه السّلام ) و مصائب الابرار ( شرح حال حضرت امام حسين سيد الشهداء عليه السّلام ) . حسن بن دلدار على لكنهوى ص 204 در سطر آخر پس از عبارت « در جماعت سيد حسن » ، اين عبارت افزوده شود : « باشد ، بيشتر ثواب دارد يا در جماعت سيد حسين . » حسن على ، وقار ص 209 نام پدرش مولوى سيد گدا حسين الحسنى الحسينى بود . نام برخى از كتابهاى متعدد وى در الذريعة و مجلهء اصلاح بدين شرح ديده مىشود : وقار سخن ( ديوان ) ؛ شجره ملعونه ؛ ساصليه سقر در جواب « فبهت الذى كفر » ؛ مسلسل ( اسلحه ) در اعتراض متعه . حسن ميرزا ، لكنهوى ص 209 نام كامل وى شاه ميرزا محمد بن حسن است ، ولى وى به نام حسن ميرزا لكنهوى مشهور بود . در الذريعة نام دو كتاب از وى ديده مىشود : تحفة الاخيار ( چاپ شده ) ؛ فاضح المنكرين و ناصح الجاحدين . حسن يوسف ص 211 شجره نسب وى بدين قرار است : حسن يوسف بن احمد ميرزا بن محمد ميرزا بن ابراهيم بن خيرة اللّه بن ملا مهدى كشميرى هندى حايرى . وى از نوادگان ملا على پادشاه بود . ( الذريعة ، ج 23 ) آيت‌اللّه مرعشى نجفى طاب ثراه در اجازهء خود ، از او به « زعيم الاخباريين بكربلا » ياد كرده است . حفاظت حسين ص 233 وى اهل بهيك‌پور و برادر جوان‌تر مولانا سيد راحت حسين بهيك‌پورى بود . تفسيرى به نام معارف قرآن به زبان اردو نوشته است . همچنين در حدود 26 تأليف كوچك و بزرگ دارد كه بيشتر آنها غير چاپى هستند . وى پس از تكميل دورهء صدر الافاضل ، در دبيرستانى در بهار تدريس مىكرد . حيدر على ، لكنهوى ص 235 از شاگردان وى مولانا حكيم سيد محمد جواد بهيك‌پورى ، در روز جمعه ، 20 ربيع الاول 1293 ه ق ، خواندن كتاب شمس بازغه را شروع كرده بود . وى در ديوان خود دو نظم را به زبان عربى ، نقل كرده است : يكى طويل و ديگرى كوتاه . سه بيت آن بدين قرار است : . . . من الدنيا و هذى تغادر * تبدد من يهوى و ليست تغادر و ان امرأ ما دام فيها لحاسر * و من كان يرجو الربح فيها فخاسر أ تخطبها شوقا و هاتيك عاقر * و هل تمتطى الاهواء و الموت عاقر خادم حسين ، فيض‌آبادى ص 238 وى در مومباسا ( كنيا ) در سال 1969 م براثر سكتهء قلبى درگذشت و در همان جا به خاك سپرده شد . خورشيد حسن ص 239 پس از دريافت مدرك ممتاز الافاضل ، وارد مدرسهء الواعظين شده و موفق به انجام خدمات تبليغى گرديد . سپس به عراق سفر كرد و پس از دريافت اجازه‌هاى اجتهاد به لكنهو آمد و مدتى رئيس نور المدارس امروهه و سپس مدرّس اعلاى مدرسهء سليمانيه پتنه شد . وى پس از آن ، امام جمعه و جماعت مسجد جامع گيا شد .