سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )
684
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )
سرانجام در 3 يا 4 اكتبر 1948 م / آخر ذىالحجه 1368 ه ق درگذشت . تأليفات او عبارتند از : موازنهء انيس و دبير ، كتابى علمى و ادبى ( در كتابخانهء من موجود است ) ؛ غم حسين و حسنات محرم ؛ كتاب بدعات محرم ، فصل ترديد چاپ شده ( در كتابخانهء من موجود است ) . سيد حبيب الحسن كه وكيل دادگسترى بود از فرزندان او بوده است . نعمت حسين عمرى ، جونپورى 1217 ه ق / 1802 م 1280 ه ق / 1863 م مولانا شيخ نعمت حسين از فرزندان شيخ من اللّه بن بهاء الدّين جونپورى بود . شرح شمسيه و شرح وقايه را نزد سخاوت على و خير الدّين محمد خواند و شرح ميبدى را نزد حاج حسين بنارسى تمام كرد و درسهاى خلاصة الحساب و شرح مسلم و شرح عقايد نسفيه و رشيديه را نزد قدرت على به پايان رساند ، مختصر النافع را نيز نزد مولانا آقا اسماعيل ايرانى و استادان ديگر فرا گرفت وى علاقهء شديد به منطق و فلسفه داشت و مدتى در شركت شرقى هند هم كار مىكرد و در بدايون درگذشت . تصانيف او عبارتند از : شرح زبدة الصرف ؛ رسالهء ميراث و فرائض ؛ رسالهء عروض و قافيه و ديوان شعر ( اردو ، فارسى ) . نعمت اللّه آقايى 1151 ه ق / 1738 م مير نعمت اللّه سيد آقايى بن نور الدّين بن نعمت اللّه شوشترى ، فيلسوف ، شاعر و حكيم ماهرى بود ، به هندسه ، رياضى ، نجوم و شاعرى علاقهء زيادى داشت و اشعار خود را فىالبداهه مىسرود و ديوانى مشتمل بر سههزار بيت به يادگار از خود باقى گذاشته است . وى « سيد » تخلّص مىكرد و در جوانى از شوشتر به عراق و ازآنجا به خراسان و سپس به هندوستان رفت و مورد احترام محمد شاه بود . او در تهيهء زيج محمد شاهى سهم بسزايى داشت . سرانجام در سال 1151 ه ق در پيشاور درگذشت و فرزندى از خود باقى نگذاشت .