توفى من كان الحتوف بكنيه * و قد فرعت سنّا كمن كان نادما و ناطت به ارباب فخر سودد * عمائم مجد اذا ما طوى التّمائما ففى عامة قد قال بعض احبتى * له الروح و الريحان و الخلد دائما ( 1313 ه ق ) شاگردان او عبارتند از : مولانا محمد رضا واعظ و خطيب ، مولوى عنايت حسين خان . تأليفات او عبارتند از : رونق الصلاة ؛ رشق النبال ( اردو ، مناظره ) ؛ رسالهء اكبرآباديه ( فارسى ، در اثبات نجاست كفار ، چاپى ) ؛ عبرات العيون ؛ مقتل ( چاپى ) ؛ نذر النذور ( اردو ، چاپى ) ؛ ايجاز التحرير در آيهء تطهير ( چاپى ) ؛ حل الضابط ، چاپى ( شرح تهذيب المنطق به اردو ) ؛ شرح زبدة الاصول ( اردو ) ؛ ناصر الادب ( عربى ) ؛ مناظرهء فقر و غنا ؛ علم الادب فى محاورات العرب ( عربى ) ؛ كتاب مبسوط در فضائل و مصائب ؛ رساله در رد اخباريت ؛ رسالهء ميلاد شريف ؛ رساله‌اى در بيان نجاست مشركين . ناصر حسين ، ناصر الملّة 1284 ه ق / 1867 م 1361 ه ق / 1942 م سنگ بنياد روايت علمى لكنهو را غفران مآب نهاده بود اما آخرين معمار آن شمس العلماء ، صدر المحققين آية اللّه مولانا ناصر حسين بود ، وى آخرين ستون زعامت دين ، فضيلت علما و زينت علم بود . بعد از وى نيز مراجع آمدند ولى آنان مقام جامع را نتوانستند به دست بياورند . ناصر الملة در 19 جمادى الثانيه 1284 ه ق / اكتبر 1867 م در روز پنجشنبه هنگام نماز صبح در لكنهو به دنيا آمد . فردوس مآب مولانا حامد حسين موسوى پدر ناصر الملة ، كنيهء او را ابو الفضل و نام او را ناصر حسين گذشت و نجم الدّين لقب داد . مولانا سراج حسين ، عم محترم وى نام او را « اسحاق » انتخاب كرد . مولانا ناصر حسين همين‌كه به سن رشد رسيد ، تحصيلات خود را در منزل شروع كرد و بعد از خواندن قرآن مجيد و كتابهاى ابتدايى براى ادامهء تحصيل به خدمت مولانا لطف حسين رسيد و دروس متوسطه را فردوس مآب خود تدريس مىكرد . سپس در حلقهء درس مفتى محمد عباس شركت جست و در ضمن پدرش مولانا حامد حسين از فرصت استفاده مىكرد و به فرزندش درس مىداد و اغلب كتابهاى مهم را در محضر پدر مىخواند و مطالب آنها را توضيح مىداد تا