حسين به تحصيل علم پرداخت و سپس از محضر سند العلماء مولانا سيد يوسف حسين در كالج منصبيه ميروت و نيز از محضر مولانا سبط حسن و مولانا ابو الحسن منن در مدرسة الواعظين كسب فيض كرد . وى در سال 1352 ه ق / 1933 م براى تبليغ به آفريقا و ماداگاسكار سفر كرد ، و چون مبلّغى فعّال بود ، استاندار فرانسوى او را در كميتهء دولتى خود به عنوان نمايندهء شيعه انتخاب كرد و اين نشان‌دهندهء نفوذ مولانا در امور مذهبى و سياسى است ، به پاس خدمات وى عمارت و مناره‌اى به نام رضوى به عنوان يادبود در ماداگاسكار ساخته شده است . وى علاوه بر انجام امور تبليغى به تجارت نيز علاقه داشت و به مرور زمان منافع قابل ملاحظه‌اى جمع‌آورى و سپس از دريافت مقررى مدرسة الواعظين امتناع كرد ، اما كار تبليغ را ادامه مىداد ، وى زبان فرانسه را ياد گرفت و رساله‌اى به آن زبان نوشت ، مولانا سفرهاى متعددى به قصد حج و زيارت كرده است و مدت مديدى نيز مدير ادارهء مؤيد العلوم مدرسة الواعظين و مجلهء « الواعظ » بوده است . سرانجام در سال 1950 م / 1370 ه ق به كراچى رفت و در 13 رجب 1376 ه ق / 13 فوريه 1957 م درگذشت . تأليفات او عبارتند از : مختار المسائل و ترجمهء ينابيع المودة . مرتضى حسين جگرانوى 1363 ه ق / 1944 م قدوة العلماء مولانا سيد مرتضى حسين فرزند شريف العلماء سيد شريف حسين بن ارسطو جاه رجب على ثراه عالمى جليل و فقيهى نبيل جگراؤن بلوك لودهيانه بود . وى در سال 1944 م درگذشت و بعد از او سلسلهء فقاهت و علما در خاندان ارسطو جاه به پايان رسيد . مشرّف عليخان لكنهوى 1240 ه ق / 1825 م سيد على بن حسن بن عسكرى شاگرد غفران مآب و مولانا سيد محمد و عالمى بزرگ بود .

--> - 24 نوامبر 1882 م براى حسينيه مبلغ شش هزار روپيه و در 20 شوال 1322 ه ق / 28 دسامبر 1904 م از طرف خود و همسرش براى مدرسه‌اى نيز شش هزار روپيه وقف كرد . نور الحسن در سال 1347 ه ق درگذشت .