سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )
645
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )
فقه و عقايد را خوب مىدانست . وى فتاوى سيد محمد و مولانا سيد حسين را نيز جمعآورى كرده بود . نام اصلى او سيد على بود و در عوام به نام شرف عليخان شهرت داشت و در سال 1240 ه ق وفات يافت . تأليفات او عبارتند از : ازاحة الغىّ فى الرد على عبد الحى ( در نزهة ، تكملهء نجوم السما آمده است ) ازاحة العلة فى الرد على عبد الحى الدهلوى . اين كتاب رد بر كتاب الصراط المستقيم است كه در منع اقامه عزاى سيد الشهداء عليه السّلام نوشته شده است . چنانكه در كشف الحجب مسطور است ؛ كتاب المسائل ( معروف به مسائل مشرف عليخان ، مجموعه فتاواى سلطان العلماء و سيد العلماء ) . مشرف على سيتاپورى 1280 ه ق / 1863 م سيد مشرف على بن سيد محمد عسكرى سيتاپورى فردى صاحب وجاهت و يكى از شاگردان رشيد سيد العلماء سيد محمد معروف به ميرن به شمار مىرفت و در مدرسهء شاهى لكنهو درس مىداد . وقتى كه به سيتاپور رفت مورد عزت و احترام همگان قرار گرفت و در نماز جمعه و جماعت شركت كرد و در اواخر عمر به زيارت عتبات عاليات مشرّف شد و بعد از مراجعت در بمبئى درگذشت و در همان جا مدفون گشت . مظفر على ، خواجه 1033 ه ق / 1624 م وى منشى الممالك و دبير سلطان محمد قطب شاه بود و اين سمت از سوى عالم جليل حيدرآباد ، پيشواى اعظم علامه محمّد مؤمن به او اعطا شده بود ، سپس در سال 1031 ه ق مظفر على به سمت لله شهزاده عبد اللّه منصوب شد . وى عالم و اديب ، مدبر و خوشبرخورد بود ، و حدود يك سال و نيم در اين سمت خدمت كرد كه دار فانى را وداع گفت . مظاهر احمد 1370 ه ق / 1950 م مولانا سيد مظاهر احمد كامونپورى ممتاز الافاضل ، ملّا فاضل و پرفسور كالج طبيّه پتنه و فردى عالم و فاضل و عابد و متقى بود .