مختار احمد ، خواجه 1295 ه ق / 1878 م 1370 ه ق / 1951 م مولانا خواجه مختار احمد تاج الافاضل از سهارن‌پور به لكنهو آمد و در محضر بحر العلوم سيد محمد حسين علن ( درگذشته به سال 1325 ه ق ) و مخصوصا در نزد ناصر الملة مولانا ناصر حسين به تحصيل علم پرداخت و با آنها روابط نزديك و صميمانه‌اى داشت ، بعد از تقسيم هندوستان به پاكستان آمد ، ابتدا در بلوك جهنگ و سپس در خيرپور سكونت گزيد و در همان جا درگذشت و در كراچى در تاريخ 16 جمادى الثانى 1370 ه ق / 2 مارس 1951 م به خاك سپرده شد . مدد على سيتاپورى 1250 ه ق / 1835 م مولانا سيد مدد على بن سيد محمد عارف ، عالمى بلندپايه بود . بيشتر در لكنهو زندگى مىكرد و در نزد خان علامه تفضل حسين خان ( درگذشته به سال 1215 ه ق ) كار مىكرد و استاد فرزند نواب فضل عليخان بهادر بود . وى بعد از درگذشت فرزندش ، سيتاپور را ترك گفت و در لكنهو و فرخ‌آباد سكونت گزيد . منزل وى در سيتاپور در محلهء بيل تله قرار داشت . مراد كشميرى ، ملا 1120 ه ق / 1707 م در كشمير تعداد زيادى از علماى شيعه وجود داشتند ، اما به خاطر حكومت هندوها و در اقليت قرار گرفتن مسلمانان ، همهء آنها به صورت گمنام مىزيستند . يكى از آن فقها ، بزرگوارى به نام ملا مراد كشمير بود كه شرح حال او در دو كتاب ديده شده است : ( يكى نجوم السماء و ديگرى اعيان الشيعة ) . در نجوم السماء آمده كه ملا مراد كشميرى شاگرد شيخ حرّ عاملى بوده است و در اعيان الشيعة آمده است كه : « محمد مراد بن محمد صادق بن محمد على بن حيدر كشميرى ، شاگرد صاحب الوسائل بوده است » . صابر آفاقى در مجلهء « هند و مردم » تهران ، مهر و آبان‌ماه 1349 شمسى در مقاله‌اى تحت عنوان « نثر فارسى در كشمير » نوشته است : « ملا مراد رفيقى در عهد عالمگير ( شاه ) زندگى مىكرد . محمد مراد نوهء زاهد و عالم ممتاز شيخ احمد بود و در حديث و فقه شهرت بىنظير