استعفا كرد و به وطن خود بازگشت . در اين مدت ضمن برگزارى نماز جماعت و سخنرانيهاى مفيد به كار طبابت اشتغال داشت . در سال 1949 م همراه با خانوادهء خويش براى زيارت به عراق و ايران رفت و در سال 1959 م توليت وقف گوپالپور را برعهده گرفت و ده سال بعد براى ديدن فرزند ارشد خود مولانا سعيد اختر كه سرپرست تبليغات اسلامى مؤسسه بلال را در دارالسلام ، تانزانيا برعهده داشت ، رفت و در سال 1971 م همراه با همسر و پسر بزرگ خود به حج مشرف شد . بعد از مدتى به وطن خود بازگشت و در 6 ذىالحجّه 1394 ه ق بعد از بيمارى طولانى ، دار فانى را وداع گفت . ابو الحسن جزايرى 1310 ه ق / 1893 م صدر العلماء سيد ابو الحسن بن نعمت اللّه بن اسماعيل بن مرتضى بن نور الدّين بن نعمت اللّه جزايرى فردى فقيه و اديب و مدرس بود و با مفتى محمد عباس مكاتبه هم داشت . اشعار و قطعات متعدد در ديوان « رطب العرب » نشان مىدهد كه وى با مفتى عباس نيز قرابت نزديك داشته و تا سال 1307 ه ق زنده بوده است . تصانيف او عبارتند از : 1 - ايضاح الفرائض ( فقه ) 2 - تقريظ بر جواهر عبقريه . وى داراى پنج فرزند بوده است . ابرار حسين 1314 ه ق / 1974 م مولانا ابرار حسين برادر مولانا جرار حسين جونپورى بود . مدت چهل سال در دبيرستان وثيقهء فيض‌آباد تدريس مىكرد . فردى بسيار عالم و مقدس بود . از فرزندان او مىتوان مولوى محمد احمد ، فاضل علوم شرقيه را نام برد . ابن حسن ( صدر الافاضل ) 1285 ه ق / 1965 م مولانا سيد بن حسن صدر الافاضل از اهالى ابراهيم‌آباد ، بلوك باره‌بنكى ( هند ) و فردى عالم ، عابد ، واعظ و مدرس بود . او در سن هفتاد و پنج‌سالگى درگذشت .