در كميسيون دادخواست الله‌آباد كه در ارتباط به خليفهء بلافصل تشكيل شده بود شركت كرد و براى اين منظور به لكنهو آمد . بيانات او در اين جلسه بسيار مؤثر واقع شد . در تاريخ 17 ماه صفر 1309 ه ق در لكنهو درگذشت و در حسينيهء غفران مآب به خاك سپرده شد . از فرزندان او مىتوان ملا محمّد طاهر و سيد صاحب و نيز مولوى سيد عابد على را نام برد . شاگردان او عبارتند از : نجم العلماء سيد نجم الحسن ، ظهير العلماء سيد ظهور و چند تن ديگر . تصانيف او عبارتند از : 1 - تنفيد العقود فى حل شبهة عامة الورود ( عربى ، چاپ لكنهو ، 1890 م ، موجود در كتابخانهء مرتضوى ، لاهور ) ، 2 - حاشيه بر شرح ملا جامى ، 3 - رسالهء حلت نظر بر تصوير اجنبيه ، 4 - رساله در بحث نكاح و جوابهاى مسائل متفرقه بىشمار . ابو الحسن كشميرى 1300 ه ق / 1882 م اسوة العلماء مولانا ابو الحسن بعد از تحصيل علم و رسيدن به مراتب كمال در لكنهو به مرشدآباد ( بنگال ) رفت و در آنجا به ترويج فقه و اصول دين پرداخت و بين علماى بنگال به شهرت رسيد . بعد از 1300 ه ق دار فانى را وداع كرد . ابو الحسن ، گوپال‌پورى 1311 ه ق / 1893 م 1394 ه ق / 1974 م مولانا حكيم سيد ابو الحسن فرزند سيد مقبول حسين در سال 1893 م به دنيا آمد . موطن او گوپال‌پور در بلوك سارن ، استان بهار ( هند ) است . كودكى بيش نبود كه پدر و مادر خود را از دست داد . عمويش سيد محبوب حسين تربيت او را برعهده گرفت . بعد از تحصيلات ابتدايى به مدرسهء سلطان المدارس لكنهو رفت و به تحصيل علوم دين پرداخت و مدرك صدر الافاضل را به دست آورد . از ميان استادان وى در لكنهو مولانا سيد هادى ، سيد محمد باقر و مولانا محمّد رضا قابل ذكر هستند . علاوه بر كسب علوم دينى ، علم طب را هم در محضر حكيم سيد ظفر حسين آموخت . كار تدريس را در لكنهو آغاز كرد و سپس به آگره رفت و در مدرسهء ناصريه جونپور به تدريس ادامه داد . در سال 1342 ه ق مدرسهء عباسيه پتنه تأسيس شد و به اصرار مولانا مصطفى جوهر به سمت معاونت مدرسه منصوب شد ، ولى در سال 1940 م همراه با ديگر استادان از كار خود