الله‌آباد و امتحانات فاضل ادب و دبير كامل را در دانشگاه لكنهو با موفقيت گذراند ، سپس در مدرسهء ناظميه تحصيلات خود را تا « كامل » ادامه داد و در دبيرستانهاى مختلف فرائض تدريس كرد و از دسامبر 1947 تا 1949 م در دبيرستان شيرانواله لاهور و سپس در دبيرستان دولتى قصور در لاهور تدريس كرد . وى در ماه رمضان 1393 ه ق / اكتبر 1973 م درگذشت . محمد تقى مبارك‌پورى 1349 ه ق / 1930 م مولانا محمد تقى بن مولانا غلام رسول در مبارك‌پور از توابع اعظم‌گره ( هند ) متولد شد و به تبعيت پدرش ابتدا در مبارك‌پور و سپس در مدرسهء ناظميه لكنهو به كسب علوم پرداخت و در طب به كمال رسيد . سپس به وطن خود بازگشت و امام جماعت شد و ضمن انجام دادن خدمات دينى به طبابت هم پرداخت . وى در حدود سال 1930 م وفات يافت . مولانا محمد داود يكى از فرزندان اوست . محمد تقى ، ممتاز العلماء 1234 ه ق / 1819 م 1289 ه ق / 1872 م مولانا محمد تقى دومين فرزند سيد العلماء مولانا سيد حسين در 16 جمادى الاولى 1334 ه ق در لكنهو به دنيا آمد . در آن زمان سيد العلماء به درجهء مرجعيّت رسيده بود و غفران مآب پدر سيد العلماء روزهاى آخر زندگى خود را مىگذراند . مولانا محمد تقى شانزده‌ماهه بود كه غفران مآب جد بزرگ وى ( در 19 رجب 1235 ه ق ) درگذشت . پدرش براى تعليم و تربيت او بهترين تسهيلات را فراهم كرد ، چرا كه او از كودكى به آموختن علم علاقه‌مند بود و از لهو و لعب نفرت داشت . از استادان معروف وى مىتوان احمد على محمدآبادى و مفتى محمد عباس را نام برد ، وى نزد پدرش و نيز عمويش كتابهاى مهم را خواند . سلطان العلماء و پدرش و نيز صاحب جواهر الكلام به وى سند اجتهاد دادند يعنى در سن بيست و هشت‌سالگى به درجهء اجتهاد رسيد . ثريا جاه امجد على شاه مدرسهء سلطانيه را تأسيس كرد و محمد تقى به مديريت آن مدرسه