مطير لكنهوى مادّه تاريخ وفات او را چنين سروده است : حيف در عالم غربت اجل آمد او را * حيدرآباد شده مدفن ابرار حسين قول رضوان پى تاريخ وفات است مطير * شد به گلزار جنان مسكن ابرار حسين 1375 ه ق ابراهيم لاهورى ، ملا 1060 ه ق / 1650 م ملا ابراهيم ، فردى عالم ، زاهد و فقيه بود و از محدثان بزرگ به شمار مىرفت . ميرزا محسن فانى كشميرى در سال 1050 ه ق با وى ملاقات كرده بود . در آن زمان دو عالم ديگر نيز در لاهور مىزيستند ، يكى ملّا محمّد معصوم و ديگرى ملا محمّد مؤتمن تونى بود . ملا ابراهيم از افراد سختگير به شمار مىآمد و مشهور است كه او در خوردن چيزى از دست اهل تسنن احتياط مىكرد ، چرا كه آنان ، هندوها را نجس نمىدانند و از آنها چيزهاى نجس را مىخرند و مىفروشند . ( دبستان مذاهب ، ص 218 ، چاپ بمبئى ، 1292 ه ق ) ابراهيم خان ، نواب 1121 ه ق / 1709 م نواب ابراهيم خان فرزند نواب مردان عليخان بود ، شاه جهان در سال 1063 ه ق / 1635 م او را به لقب « خان » ملقّب ساخت و بعد از وفات علىمردان در سال 1068 ه ق ، منصب چهارهزارى ذات ( پياده ) و سه‌هزار سوار را به دست آورد . عالمگير ( شاه ) در سال 1072 ه ق او را به حكومت كشمير گماشت . در زمان ابراهيم خان اهل سنت كشمير غوغايى بزرگ عليه شيعيان به پا كرده بودند . ابراهيم خان به شيعيان كمك كرد . بعد از وفات خليل اللّه خان ، عالمگير او را به لاهور و سپس به بهار منتقل كرد ، اما در سال 1089 ه ق مجدّدا وى را به كشمير فرستاد ، اين بار به مدّت هشت سال در آنجا خدمت كرد و در نظم امور كوشش فراوانى از خود نشان داد . در اين هنگام ، دوباره بين شيعه و سنى اختلاف افتاد ، عالمگير او را از كشمير فرا خواند و حكومت بنگال را به او واگذار كرد ، بعد از بنگال به الله‌آباد و آنگاه براى بار سوم به كشمير رفت ( 1113 ه ق ) . پنج سال بعد به حكومت گجرات فرستاده شد و پس از كسب موفقيت ، به حكومت كابل منصوب گرديد . در همين زمان بود كه شاه عالم بن عالمگير او را به « على مردان » ملقب ساخت . ابراهيم خان در