لكنهو بود و در عبدالله‌پور بلوك ميروت سهارن‌پور چلكانه ، جانسته و غيره زندگى مىكرد . فردى متواضع و پاك سرشت مهمان‌نواز و قانع بود و حافظه و صدايى خوش داشت . به زيارت عتبات عاليات هم مشرف شده بود . او در سن هشتاد و دوسالگى در 14 ربيع الثانى 1307 ه ق دار فانى را وداع گفت و در مقابر رؤساى « چانسته » دفن شد . نواب محمد جعفر عليخان در مادّه تاريخ وفاتش گفته است : حديث آه با لحن داود مىخواند * حكيم ز آل شه مشرقينم ز نوگانوه در چارده ماه چارم * محرم على رفت نزد حسينم مولوى ظهور الدّين فرزند او بوده است . محسن على شاه سبزوارى 1347 ه ق / 1928 م مولانا سيد محسن على شاه سبزوارى از خطبا و مشاهير لاهور بود . وى در پنجاب به تبليغ و دفاع از مذهب مىپرداخت و با شمس العلماء مولانا سيد على حايرى روابط دوستانه داشت . نقل كرده‌اند كه : محسن على شاه در دروازه موچى براى روضه‌خوانى بالاى منبر رفته بود ، در حين سخنرانى مولانا حايرى وارد مجلس شد ، وى معمم بود و قيافهء جذابى داشت ، همهء مردم متوجه او شدند ، مولانا فورا همان جاى كفش كن نشست . محسن على درخواست كرد كه بالاتر تشريف بياورد اما مولانا به خاطر فروتنى از جا برنخاست . محسن على گفت : آيا كسى كفشها را مىدزدد ؟ مولانا فىالبداهه مىگويد : بلى ! مواظب كفش شما هستم . وى در 5 محرم 1347 ه ق / 24 ژوئن 1928 م در روز دوشنبه ساعت 2 بامداد از دنيا رفت . هنگام وفاتش حدود هفتاد سال داشت . مولوى محسن على با خلوص نيت تبليغ مىكرد و صدها نفر را شيعه كرد . كتاب نور العين فى جواز البكاء على الحسين عليه السّلام از اوست . الطاف حسين و رضا حسين از فرزندان وى به شمار مىروند . محسن تهتهوى 1121 ه ق / 1709 م 1163 ه ق / 1750 م ملا محسن بن نور محمد بن ابراهيم از اهالى « تهتهه ، سند » بود . نام كامل محمد محسن و