علاء الملك 1000 ه ق / 1591 م 1050 ه ق / 1640 م علاء الملك بن نور اللّه شوشترى از علماى بزرگ زمان خود بود و از نظر صفات پسنديده در زمرهء اولياء اللّه به شمار مىرفت ، در هند نزد پدرش و در شيراز نزد استادان معروف درس خواند ، آنگاه به وطن خود بازگشت و به تدريس پرداخت . در اين زمان شاه جهان ( پادشاه ) او را به عنوان اتاليق ( استاد ) فرزند خود معيّن كرد و شاه شجاع براثر تعليم و تربيت او شيعه شد . علاء الملك دو برادر بزرگتر از خود به نامهاى شريف الدّين و سيد محمّد يوسف و نيز برادرى جوان‌تر به نام مير ابو المعالى متولد سال 1046 ه ق داشت . بنابراين سال تولد علاء الملك 1000 ه ق و وفات او در سال 1050 ه ق اتفاق افتاد . تصانيف او عبارتند از : اثبات واجب ؛ صراط الوسيط ؛ انوار الهدى ؛ مهذب المنطق . ضمنا در تذكره محفل فردوس اشعار وى موجود است . سيد على بن سيد هاشم 1239 ه ق / 1823 م 1273 ه ق / 1856 م فقيه و فاضل جليل ، مقدس و متقى و سخى مولانا سيد على بن سيد هاشم بن سيد شجاع رضوى موسوى لكنهوى ملقب به هندى بود . برادرش سيد محمد بن هاشم در نظم المعالى فى علم الرجال نوشته است كه جدش از لكنهو به نجف هجرت كرده بود . سيد هاشم يكى از شاگردان شيخ محسن بن خنضر نجفى بود . سيد هاشم در سال 1246 ه ق و شيخ محسن بن خنضر نجفى در شب شنبه 29 ربيع الاول 1270 ه ق وفات يافتند . سيد على بن هاشم بزرگتر از برادر خود محمّد بود . سال تولدش 1239 ه ق و وفاتش شب پنجشنبه در جمادى الثانى 1273 ه ق اتفاق افتاد . سيد على نزد شيخ حسن بن جعفر و شيخ حسن جواهر الكلام درس خواند و افتخار دامادى او را نيز داشت . على سجاد مبارك‌پورى 1390 ه ق / 1970 م به قول مولانا حاج شيخ جواد حسين ، قاضى هنگو ، كوهات ، مولانا على سجاد بن ميان يارعلى نوهء عالم مشهور ، بره ميان جان محمد ، در محلهء شاهپور ، شهر مبارك‌پور متولد شد .