على عبّاد 1384 ه ق / 1964 م مولانا على عباد صدر الافاضل اهل « بهادى بلوك جونپور » ، فردى بسيار مقدس ، زاهد و مدرس مدرسهء ناصريه جونپور بود . وى در حدود 1384 ه ق درگذشت . عسكرى حسن امروهوى 1364 ه ق / 1944 م مولانا سيد عسكرى حسن ، عالم ، حافظ كتب و در مناظره متبحر و نيز مؤلف چندين كتاب و رساله بود . در امروهه زندگى مىكرد و در زادگاه خود وفات يافت . فرزندان او عبارت بودند از : على عباس ( سرپرست كتابخانهء ملى ، دهلى ، كتابهاى مرحوم مولانا نيز نزد وى موجود است ) و سيد محمّد هاشم . عطا حسين 1332 ه ق / 1914 م عمدة العلماء الربانيين ، زبدة الفضلاء الكاملين ، مولانا مولوى عطا حسين ( لوهاچ فقير ) ساكن احمدپور سيال بلوك جهنگ در 14 ربيع الثانى 1332 ه ق در سن پنجاه و هفت‌سالگى درگذشت . مولانا در زهد و تقوا بىبديل و در علم و عمل بىمثال و در شرافت و نجابت كامل بود . وى بدون عارضهء قبلى ، در حال صحت و سلامت پس از خواندن نماز مغرب و عشا و انجام تعقيبات در بستر خود خوابيد و سر را بالا برد و سه بار « يا اللّه انا عبدك المذنب » گفت و از جهان فانى رخت بربست . براثر كوشش و بركت خانوادهء او ، مذهب جعفريه در بلوك جهنگ به خوبى ترويج يافت . كتابخانهء وى در احمدپور مشهور بود و كتابخانه‌اى بزرگتر از آن در آنجا وجود نداشت . عصمت اللّه سيد عصمت اللّه نونهروى ، يكى از علما و زهّاد و امراى زمان خود به شمار مىرفت و برادرش سيد ضياء اللّه سپهسالار نواب مير محمد جعفر مرشدآباد بود ، به رسم و نشانهء بزرگى آن زمان يك رأس فيل در جلو منزل مير عصمت اللّه هميشه موجود بود . عصمت اللّه در نونهره وفات يافت .