يا من لذلّة قوم بعد عزّهم * أحال حالهم جور و طغيان بالأمس كانوا ملوكا في منازلهم * و اليوم هم فى بلاد الكفر عبدان فلو تراهم حيارى لا دليل لهم * عليهم فى ثياب الذّل الوان و لو رأيت بكاهم عند بيعهم * لهالك الأمر و استهوتك أحزان يا ربّ ام و طفل حيل بينهما * كما تفرق أرواح و أبدان لمثل هذا يذوب القلب من كمد * إن كان في القلب إسلام و إيمان اين‌گونه قضاياى طاقت‌فرساى سلف هزاران ورق درس عبرتى است براى خلف . امّ هارون از عباد و زهاد نسوان و همه‌شب تا سحر مشغول عبادت بوده است و از آمدن شب شاد و از آمدن روز اندوهگين مىشد و از خوردنيها تنها بنان قناعت مىكرد و بيست سال موى سر خود را شانه نكرده بود و كراماتى نيز به دو منسوب داشته و گويند در صحرا بشير درنده برخورده و مىگفته است كه اگر از گوشت من چيزى قسمت تو شده بيا و بخور پس شير روى از وى برتافته و بسوى ديگر مىرفت و زمان و مشخصات ديگر بدست نيامده ( تذكرة الخواتين ) نگارنده گويد اين ترجمه بافسانه نزديك‌تر است تا بحقيقت و ظاهرا از بافته‌هاى صوفيه است و برفرض اينكه واقعيت داشته باشد به طعن و توبيخ و مذمت اقرب است چه اينكه اين ام هارون يا شوهر داشته يا نداشته برفرض داشتن بر خلاف وظيفه خود عمل كرده است چه آنكه وظيفه زن اين است كه خود را براى شوهر زينت بنمايد فلذا شارع مقدس پوشيدن لباس ابريشم و طلاباف را براى زنان جائز قرار داده و برفرض نداشتن شوهر هم جائز نيست كه گيسوان خود را تا بيست سال شانه نزند كه رشك و شپش او را اذيت كند و بر خلاف النظافة من الايمان عمل نمايد و فرمايش رسول خدا را كه مىگويد بنى الاسلام على النظافة پس معركه بيندازد و همچنين قناعت بنان خالى كند يا ام هارون غنيه و مال‌دار بود يا فقير و بىچيز بوده در صورت ثانى خوردن نان تنها از