شيخ ذبيح الله محلاتى

47

رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )

( مج ) لبابة المتعبده در نفحات الانس جامى گويد اين زن از اهل بيت المقدس بوده وى گفته من از خداى تعالى شرم مىكنم كه مرا به غير مشغول بنمايد شخصى وى را گفت كه به حج مىروم چون به آنجا برسم چه دعا كنم گفت از خداى تعالى آن طلب كه از تو خوشنود شود و ترا بمقام خوشنودان از خود برساند و ترا در ميان دوستان گمنام گرداند ) اقول اين عبادتها كه جامى در نفحات الانس براى متعبدين نام‌برده اگر بدون اقرار بولايت و امامت و خلافت بلافصل امير المؤمنين باشد هرگز مثمر ثمر و منشأ اثر نخواهد بود عبادت كسى مقبول درگاه حق مىشود كه معترف بامامت دوازده امام باشد و معرفت و محبت و طاعت آنها را براى خود لازم و واجب بداند و بدنبال شيخ و درويش و اين گرگان صورت ميش نرود كه تمام اين جماعت اهل تدليس و از جند ابليس مىباشند و عيارانى هستند كه به لباس اخيار عرض اندام مىنمايند تا ساده‌دلان را بدام خود دچار و در چاه ضلالت و گمراهى محبوس و گرفتار بنمايند و قضاة رشوه از ابناء سنت احاديث واردهء در فضيلت امير المؤمنين عليه السّلام را از سر زبانهاى مردم انداخته‌اند به اشاره خلفاى بنى اميه و بنى العباس و آنها را بنام حب خدا و عشق به خدا و وضع اصطلاحات صوفيه مشغول گردند ولى از غرابت علو حق چنانچه شاعر گويد : اگر بر مشك باشد پرده صد بو * كه از صد پرده بيرون مىدهد بو بالاخره مناقب امير المؤمنين عليه السّلام از لابلاى كتابهاى اهل سنت بيرون افتاد و عالم را بنور خود منور كرد و مناقبى كه به زبان خلفاى ثلاثة در حق امير المؤمنين عليه السّلام جارى شده و گوشزد عالميان گرديد چنانچه باسانيد متعدده « 1 » منقولست كه ابو بكر گفت

--> ( 1 ) ابن حجر هيتمى در صواعق ص 97 و محب الدّين طبرى در ذخائر العقبى ص 17 طبع مصر و الخوارزمى فى مناقبه فى الفصل التاسع عشر و محب الدّين الطبرى ايضا فى رياض النضرة فى فضائل العشرة و الحموى فى فرائد السمطين ج 1 باب الرابع و الخمين و القندوزى فى ينابيع الموده ص 86 طبع اسلامبول .