گرفت ميان او و حضرت حسين عليه السّلام و عبد اللّه بن عباس مناظرات رفت ابن عباس گفت تجملت نبغلت و ان عشت تفيلت لك التسع من الثمن و بالكل تملكت يعنى يك روز بر شتر نشينى و امروز بر استر نشينى و اگر باقى مانى بر فيل هم سوار شوى تراست نه‌يك از هشت‌يك از ميراث پيغمبر و تو همه را مالك شدى روزى بر شتر سوار شده بجنگ پدر آئى روزى بر استر نشينى با پسر جنگ آغازى نام و ننگ رسول بردى خدا فرموده ( وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ ) و تو بر خلاف آن عمل كنى در خانه خويش ساكن نشوى عايشه چون اين بشنيد كمان از مروان خواست و تير بجنازهء حسن عليه السّلام انداخت و گفت دشمن‌زادهء مرا از خانه من بيرون كنيد حضرت حسين عليه السّلام چنان كه وصيت حسن بود او را ببقيع برد و گفت اگرنه وصيت برادرم بودى بكردمى آنچه مىبايد كرد . پس او را در جائي كه حسن فرموده بود دفن نمودند پس از آن جعده به خانه مروان رفت مروان او را بشام فرستاد معاويه جمله حالها از او پرسيد پس گفت اى لعينه از خدا و رسول شرم نكردى كه با فرزندش چنين كردى سپس گفت تا او را به جائى بردند و هلاك كردند آن ملعونه خسر الدنيا و الآخرة شد انتهى كلام كامل بهائى ام الفضل دختر مأمون عباسى كه زوجه حضرت امام محمد تقى عليه السّلام بود و به اشاره معتصم عباسى آن حضرت را مسموم كرد و قصه آن اشهر از آن است كه محتاج بذكر باشد در منتهى الآمال مىفرمايد ام الفضل بتحريك عمويش معتصم آن حضرت را مسموم كرد چه آنكه ام الفضل از آن حضرت منحرف بود چون آن حضرت مادر امام على النقى را به او ترجيح مىداد به اين سبب ام الفضل هميشه از آن حضرت در تشكى بود و در زمان حيوة پدرش مأمون مكرر نزد او شكايت مىكرد و مأمون گوش بسخن او نمىداد