برّه دختر عبد المطلب ( ع ) شوهر او مالك نسب بعبد العزى بن قيس بن عبد الدار بن نضر بن مالك منتهى مىشود . از او دو پسر آورد يكى ابو سبره نامش يزيد بن مالك از مجاهيل اصحاب رسول خداست و پسر ديگرش سلمه كه در خلافت عثمان فوت شد و او هم مثل برادرش مىباشد در جهالت بنا بر نقل مامقانى و برّه شوهر ديگر كرد بنام عبد الاسد بن هلال بن عبد اللّه بن عمرو بن مخزوم و از او پسرى آورد بنام عبد اللّه ، بالاخره شوهر ام سلمه گرديد پسرى آورد سلمه نام و معروف بابو سلمه شد و در غزوهء احد زخمى بر او وارد آمد ، بالاخره بفيض شهادت رسيد به تفصيلى كه در جلد دوم در ترجمهء ام سلمه بيان شد و در ترجمهء خواهرش اروى بيان شد كه در حيوة عبد المطلب براى پدر مرثيه گفته منها : أ عينيّ جودا بدمع درر * على طيّب الخيم و المعتصر على شيبة الحمد و المكرمات * و ذى العزو المجد و المفتخر ( مج ) بريكه از جوارى آزادشدهء بنى زهره است در ظرافت و كرم از اقران و اماثل خود امتيازى داشته و در مدينهء منوره مهمان‌خانه بنا كرده بود كه واردين و مسافرين در آنجا نزول مىكردند و از خان طعام او بهره‌مند مىشدند ( در اغانى تفصيلى دارد ) پريخان خانم دختر شاه‌طهماسب صفوى است ميرزا محمد على تربيت در كتاب ( دانشمندان آذربايجان ) كه در سنه هزار و سيصد و چهارده هجرى در تهران بطبع رسيده گويد ولادت اين پريحان شب سه‌شنبه بيست و پنجم جمادى الآخرة سنه 955 بوده و بعد از فوت برادرش در ايام فتره در اعمال دولت دخيل بوده چون سلطان محمد بقزوين آمد اين بانو را به حكم او هلاك كردند .