مردان كه رفته‌اند و برگردانيدن آنها ممكن نيست اما اموال تو به تو برمىگردد اين وقت فرمان داد تا اموال او را به او رد كردند بانوئى كه جثه جعفر را بر دار ديد در كتاب مذكور گويد زنى هنگامى كه جثهء جعفر برمكى را بر سر دار ديد او را خطاب كرد و اشاره نمود و گفت اما و اللّه لئن صرت اليوم آية قد كنت في المكارم غاية بعد مترنم به اين اشعار شد و لما رايت السيف خالط جعفرا * و نادا مناد للخليفة فى يحيى بكيت على الدنيا و ايقنت انما * قصارى الفتى يوما مفارقة الدنيا و ما هى إلا دولة بعد دولة * تحوّل ذا نعم و تعقب ذا بلوى يعنى هنگامى كه ديدم كشتن جعفر را بشمشير و قتل پدرش يحيى را هارون را ندا كردند و بشارت دادند او را بقتل جعفر گريستم بر دنيا و يقين كردم كه البتّه براى جوان يك نهايتى است و آن مفارقت او است از دنيا چه آنكه اين دنيا نيست مگر دولتى كه هر روز از كسى به ديگرى منتقل مىشود يك نفر را تاج سلطنت بر سر مىگذارد و يك نفر ديگر را به خاك سياه مىنشاند الاشارة الى تاريخ البرامكة چون در بعضى از مجلدات تاريخ سامرا بمناسبت متعرض تاريخ برامكه شده‌ام در اينجا فقط از كتب متعدده مطلب را نقد كرده مىنگارم براى موعظه و عبرت و تنبيه غافلين و كتابها در اخبار برامكه نوشته شده از جمله كتاب اخبار برامكه تاليف ابى حفص عمر بن الازرق الكرمانى او گفته كه مردم مجوس در بلخ بناى عظيمى بر سر پا كردند و نام او را نوبهار گذاشته‌اند و بتهاى خود را در اطراف او نصب كردند و بلاتشبيه حكم مكه معظمه را بر او جارى كردند و هرساله خلق كثيرى از مجوس به زيارت آن خانه مىآمدند و تعظيمى كه مسلمانان از مكه مىنمايند مجوس از بيت نو