هر لشكرى را درهم مىشكنم و در تاريكى شب باك ندارم كه در درياى مرك فروشوم من بودم كه غبار غم و اندوه را از روى سيد بشر صلى اللّه عليه و آله و سلّم زايل مىكردم ، آرام باشيد آيا چه خيال در حق من مىكنيد به خدا قسم كه پسر ابو طالب چنان انس به مرگ دارد كه طفل به پستان مادر انس دارد ، مادرهاي شما در مصيبت و عزاى شما بنالند اگر آنچه را كه خداوند متعال در قرآن براى شما نازل كرده روشن سازم چنان اضطراب كنيد كه رسن طويل در چاه عميق اضطراب كند و سراسيمه از خانهاى خود بيرون شويد و سر به بيابان گذاريد و لكن من آتش وجد و خشم خود را فرومىنشانم تا وقتى كه خداى خويش را ملاقات بنمايم با دست خشكيده و خالى از آنچه را كه به آن سرخوشيد و آن را لذت پنداريد چون مثل دنياي شما در نزد من مثل ابرى است كه برآيد و بالا رود سپس غلظت و سختى پذيرد سپس پاره‌پاره شده منجلي شود بدانيد همان‌طورى كه ابر دوام ندارد و ثباتى از براى او نيست و به زودى محو و نابود گردد عمل شما همچنين خواهد بود ، آرام باشيد عن‌قريب است كه اين غبار بر طرف شود و پاداش قبايح اعمال خود را بنگريد و آنچه كشته‌ايد بدرويد و ميوه افعال خود را كه سخت تلخ است بچشيد و از شجرى كه بدست خود غرس كرده‌ايد كه حاصل آن زهر هلاهل و كشنده است بهره بريد كافى است روزى كه قيامت موقف است و خداوند عدل حاكم و رسول خدا خصم شما خواهد بود ، خداوند متعال دور نكند از رحمت خود مگر شما را و دوچار هلاكت نسازد مگر شما را و سرنگون ننمايد مگر شما را . اقالهء ابو بكر از خلافت و عتاب عمر با او چون مكتوب امير المؤمنين عليه السّلام بابو بكر رسيد مضطرب شد و سخت بيمناك گرديد كه مبادا از اين مكاتبات و مخاطبات فتنه حديث شود كه اصلاح آن در عقده محال افتد پس مردم مهاجر و انصار را حاضر ساخت و گفت اى جماعت مهاجر و انصار من در اخذ عوالى و فدك با شما طريق مشاورت سپردم و رأى شما را بصواب شمردم شما تصديق كرديد كه انبيا را ميراثى نيست و من منافع فدك را بر فىء مسلمين بر