وضو براى حايض جائز است و شايد محمول بر كراهت باشد بلكه اين كرامت باهره جناب امير المؤمنين عليه السّلام از حسن ادب و احتياط دين متين فضة خادمه بوده و معلوم است آن جناب مامور نبوده بعلم باطنى خود عمل نمايد و گرنه ظاهرا به اين شرف فائز و نائل نمىشد و فرمودند فضه خادمه آب نياورد برحسب توجه ايشان بعالم كثرت بود براى انتظام عالم كه انا بشر مثلكم و چون صرفنظر از عالم صورت و كثرت كردند و بعلم باطن و احكام وحدت پرداخته‌اند آن بود كه جبرئيل آب آورد و از فياض على الاطلاق برحسب استحقاق شخصى و ذاتى خود مستفيض شد پس آمدن جبرئيل ان ترقى نفس قدسيهء علويه است و تبديل چشم بصري بديدهء بصيرتى و محو در تجلّى حق و جلال كبريائى و استغراق در الطاف نامتناهى الهى پس جناب امير المؤمنين مأمور بعلم باطن نبود باينكه بفرمايد فضه خادمه در اين حالت حيض با علم من نبايد او را بخانم با آنكه مىدانم نمىآيد و در اين حالت كراهت دارد و همين‌طور است تكاليف مردم ديگرى كه مامور به عمل كردن بعلم باطن نبودند بلكه همه را به ظاهر حال تكليف امر فرمودند چنان كه خداوند سبحانه در باب سجده كردن شيطان بآدم با علم باينكه اطاعت نمىكند امر به سجده فرمود نظير آن فرمايش امير مؤمنان است در جواب سائلى كه عرض كرد با اين قدرت و توانائى چرا با معاويه جنك مىكنى . فرمود نحن عباد مكرمون لا يسبقونه بالقول و هم بامره يعملون پس مىگوئيم كه حضرت موسى عليه السلام مامور بموافقت حضرت خضر عليه السلام بود چون بر خلاف ظاهر عمل نمود بر وى اعتراض نمود و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىدانست بعد از وى چه فتنه‌اى و محنتي حادث مىشود مع ذلك متعرض بعلم باطنى خود نشد و التفات نفرمود بلى گاهى از قطب وقت و امام عصر بعضي از علوم باطنه ظاهر مىشود تا بدانند در نزد ايشان اين‌گونه علوم هم هست با آنكه حضرت موسى عليه السلام بداند در عالم كسى جز او هست مامور بعلم باطن باشد و اين دليل نمىشود كه جناب موسى عليه السّلام از علم باطن آگاه نبود پس از به دو ايجاد تكليف مدار و مناط با علم به احكام