تا به آنجا كه مىخواهد مىرساند . پس كنيز آنچه شنيده بود باسماء نقل كرد اسماء يقين حاصل كرد كه قادر بر قتل او نخواهند بود پس ابو بكر در بين نماز آنچه با خالد مواضعه كرده بود پشيمان شد و از سيوف مسلوله بنى هاشم و نفوس ابيهء ايشان ترسناك گرديده قبل از اينكه سلام گويد گفت يا خالد لا تفعل ما امرتك آنگاه سلام گفت الخ آنچه را كه در جلد اول الكلمة التامة ذكر كرده‌ام كه جمعى از فقهاء مذاهب اربعه خروج از نماز را قبل از سلام جائز مىدانند و مدركى جز عمل ابى بكر ندارند و اين فتوا را خلافا للنص و عدولا عن الحق و رغما للدين و قياسا للشيطان و طلبا لما لا يرضى الرحمن جائز مىشمارند . خواب ديدن اسما ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغة ج ص 33 از طبع مصر از كتاب غارات ابراهيم ثقفي روايت كند كه در حيوة رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ابو بكر بغزوه‌اى از غزوات رفته بود اسماء كه در آن‌وقت زوجهء او بود در عالم خواب ديد كه ابو بكر خضاب به حنا نموده سر و ريش او از حنا رنگين شده و جامهء سفيدى بر خود پيچيده اسماء از خواب بيدار شد بنزد عايشه آمد خواب خود را نقل كرده نالهء عايشه بلند شد گفت اگر خواب تو صدق است هرآينه پدر من مقتول گرديده است چه آنكه اين خضاب خون او است و آن جامهء سفيد كفن او است اين بگفت و صدا بشيون بلند كرد در آن حال رسول خدا رسيد سبب آن ناله و گريه سؤال نمود قصه را بعرض رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسانيدند فرمود تعبير اين خواب چنين نيست كه تو كرده‌اى بلكه ابو بكر به‌سلامت از اين سفر برمىگردد و با اسماء نزديكى كند و اسماء از او حامله شود بفرزندى كه يجعله اللّه غيظا على الكافرين و المنافقين اى اسماء هرگاه آن پسر براى تو متولد شد نام او را محمد بگذار .