و لو لا تحملوك إليّ منهم * سلاما اشتريه و لو بعمرى و حق ودادهم اني كتوم * و اني لا ابوح لهم بسرّى أرانى اللّه وصلهم قريبا * و كم يسر اتى من بعد عسر و يوم من فراقكم كشهر * و شهر من وصالكم كدهر پس آن كنيزك برفت و بازآمد و گفت اى سيدهء من اينك بزرگواران عرب و فرزندان عبد المطلب مىباشند طلب اذن مىنمايند چون خديجه اين بشنيد شاد شد و گفت در بگشا و ميسره را بگوى تا فرش نيكو براى ايشان بگستراند و هركس را بجاى خود بنشاند و انواع فواكه و اطعمه حاضر ساخت و اين اشعار بگفت الذ حياتي وصلكم و لقائكم * و لست الذ العيش حتى اراكم و ما استحسنت عنى من الناس غيركم * و لا لذّ في قلبى حبيب سواكم على الرأس و العين جملة سعيكم * و من ذا الذى في فعلكم قد عصاكم فها انا مجنون عليكم با جمعى * و روحى و مالى يا حبيبي فداكم و ما غيركم فى الحب يسكن مهجتى * و ان شئتم تفتيش قلبى فهاكم پس كار انجمن را راست كردند و ايشان را درآوردند و خوروش و خوردنى حاضر كردند و خديجه از پس پرده بنشست و گفت اى بزرگان مكه و حرم كلبه مرا رشك ارم كرديد هر حاجت كه داريد برآورده است . ابو طالب فرمود از بهر آن حاجت آمده‌ايم كه سودش نيز ترا باشد همانا براى پسر برادرم محمد بدينجا شده‌ايم كه از تو سرمايه براى تجارت به جهت او بگيريم چون خديجه نام مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم بشنيد بر حصول مقصود دل قوى كرد و اين اشعار بگفت . بذكركم يطفى الفؤاد من الوقد * و رؤيتكم فيها شفا اعين الرمد و من قال انى اشتفى من هواكم * فقد كذبوا لومت فيه من الوجد و ما لي لا املى سرورا بقربكم * و قد كنت مشتاقا اليكم على البعد تشابه سري فى هواكم و خاطري * فابدي الذى اخفي و اخفى الذى ابدى