و بساق عرش اللّه قبل وجودها * كتب اسمها و تصورت سيمائها ( الله زوجها عليا فى السماء * و بها الملائك كلهم شهدائها ) فاطمه آن بضعهء رسول گرامى * فاطمه آن بىقرينهء زوجه حيدر فاطمهء آن دخترى كه مادر گيتى * تا به ابد دخترى چنين نزايد ديگر اى بملاحت بديل احمد مرسل * وى به فصاحت عديل حيدر صفدر جدهء سادات مادر حسنينى * از همه خلقش گزيده خالق اكبر شافعهء محشرى و بانوى جنت * دخت رسولستى و حبيبه داور پيشتر از خلق خاك آدم حوا * نور ترا آفريد حضرت داور نام تو باشد بساق عرش نوشته * عرش ز نام تو يافت زينت و زيور گشت منور جهان بنور جمالت * نور خدائى است از جبين تو ظاهر جلوه‌اى از حسن تو است مهر جهان‌تاب * پرتوى از نور تو است زهرهء ازهر باد ز بوى تو برده تحفه به گلزار * گشت ازين روى گل لطيف و معطر گر بچمن بگذرى بعزم تماشا * ديده گذارد بهم ز شرم تو عنبر خازن جنت تراست خادم درگاه * گيسوى حوران تراست ريشه معجر خادمه درگهء تو حضرت مريم * جاريهء مطبخ تو ساره و هاجر رفته بهر بامداد حضرت جبرئيل * خاك در آستانهء تو بشهپر من ز ثناگوئيت چگونه زنم دم * زان كه خداى احد تراست ثناگر ( توسل انبياء عظام و امم سالفه بنور فاطمه ع ) اول عياشى در تفسير خود از عبد الرحمن از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود خداوند ودود ذريهء آدم را بر وى عرضه داشت چون بر حضرت رسول گذشت ديد آن جناب بر حضرت امير المؤمنين تكيه داده و حضرت فاطمه زهراء تالى اوست و دو فرزندش تالى مادرشان هستند پس خداوند فرمود اى آدم مبادا بديده حسد بر ايشان بنگرى كه ترا از جوار خود دور و مهجور مىگردانم چون به بهشت آمد و خمسهء