ميرزا جانى بر تنصيص باب بوصايت صبح ازل دلائل خارجى ديگر نيز در دست است . اولا توقيع باب خطاب به ازل در تنصيص بوصايت او كه صورت آن به خط صبح ازل در مقابل همين صفحه چاپ عكسى شده است و هو هذا بنصه . . . ثانيا شهادت كنت دوگوبينو كه در كتاب ( مذاهب و فلسفه در آسياى وسطى ) ( ص 277 ) گويد ما ترجمته : ( اندكى ترديد در خصوص جانشين باب ( ما بين اتباع او ) بهم‌رسيده ولى بالاخره معلوم همه شد كه كيست ولى به غير طريق انتخاب چه بعضى بعلامات ظاهرى و پارهء خصايص معنوى است . كه بطور روحانى مميز رئيس مذهب است . وى خيلى جوان بود و فقط شانزده سال داشت و موسوم است به ميرزا يحيى و پسر ميرزا بزرگ نورى وزير امام وردى ميرزا حاكم طهران است . مادرش در طفوليت وى فوت شد و زن يكى از رؤساى بابيه كه يكى از حروف واحد و ملقب است به جناب بهاء در عالم رؤيا از پريشانى حال آن طفل جليل القدر مطلع گرديده آن طفل را نزد خود آورد و تا سن پنج‌سالگى او را توجه و تربيت نمود . . . باب ملقب بود به حضرت اعلى باب دوم ملقب است به حضرت ازل ، اختيار او ( بوصايت ) به كلى بىمقدمه بود و فورا با بيان او را بدين سمت شناختند . و اخير از يك فقره از كتاب ايقان تأليف بهاء اللّه كه آن را در سنهء 1278 در بغداد سه چهار سال بعد از مراجعت وى از كوههاى كردستان نوشته است استنباط مىشود كه بهاء اللّه در آن تاريخ خود را مطيع و زيردست كسى ديگر فوق خود