بالجمله شيخ مذكور در فقه و عربيت ماهر بود . صاحب امل الآمل گويد كه خوانده‌ام من پيش وى در زمانى كه عمرم ده‌ساله بود ، و بغايت نيكو تقرير و حافظ مسائل و نكات بود و در آن زمان سن شريفش به هشتاد سال رسيده بود و بينائى از چشم او كم شده بود ، و شيخ مذكور در همان ايام حفظ قرآن مجيد فرمود تا اينكه عمر شريفش زياده از نود سال گذشته بود كه وفات يافت » . شيخ حر عاملى آورده كه روز وفات شيخ عبد السلام مزبور قصيدهء طويله‌اى در مرثيهء او گفته‌ام و اينجا اشعار خود را ذكر فرموده و گفته كه اشعار شيخ مذكور آنچه والد من نقل مىفرمود اشعار قليل‌اند كه محفوظ ندارم ، و به واسطهء شيخ مذكور از جملهء مشايخ او روايت دارم . 36 ) السيد محمد باقر بن الامير شمس الدّين محمد الحسينى الاسترآبادى الملقب به داماد [ 970 - 1041 ه ق ] « 1 » : دخترزادهء شيخ على بن عبد العالى كركى بود چون پدرش به‌همين‌جهت معروف به داماد بود او معروف به سيد محمد باقر داماد است . مجمع شرافت و حذاقت ، و مرجع كلام و حكمت ، و حامى دين و ملت ، و حاوى فقه و شريعت بود . كافهء عقلاى ذوى الافهام از خاص و عام معترف علوم و كمالات و دقايق و افادات اويند . تصانيف او مشتمل بر تحقيقات دقيقه و تدقيقات انيقه مشهور و معروف است . صاحب لؤلؤة البحرين آورده كه جناب مير در اصل استرآبادى بود و در اصفهان توطن اختيار نمود و معاصر شيخ بهاء الدّين عاملى بود . فاضل و جليل و متكلم و ماهر در معقولات و شاعر به عربى و فارسى بود . امير مذكور از خال خود شيخ عبد العالى كركى پسر شيخ على مذكور اجازهء روايت داشت و هم از جناب شيخ حسين والد شيخ بهاء الدّين - عليه الرحمة - اجازه يافته و ملا صدراى شيرازى كه از علماى حكمت است تلميذ امير مذكور است . در تاريخ عالم‌آراى عباسى مسطور است كه : « فخر السادات و العلماء مير محمد باقر داماد المتخلص به « اشراق » خلف صدق مرحوم سيد محمد داماد استرآبادى است ، دخترزادهء مجتهد مرحوم مبرور شيخ عبد العالى است ، پدرش بدين جهت به « داماد » اشتهار يافته و او به حدت فهم و جودت

--> ( 1 ) . طبقات اعلام الشيعة ، ص 67 ، سلافة العصر ، ص 485 ، امل الآمل ، ج 2 ، ص 249 ، تذكرهء نصرآبادى ، ص 149 و 482 ، رياض العلماء ، ج 5 ، ص 44 ، تاريخ عالم‌آراى عباسى ، ص 147 ، لؤلؤة البحرين ، رياض الشعراء ، آتشكدهء آذر ، چاپ بمبئى ، ص 174 ، چاپ مرحوم سادات ناصرى ، ص 25 ، 924 ، نگارستان سخن ، ص 8 ، روضات الجنات ، ص 114 ، مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ص 7 ، رياض العارفين ، ص 166 ، رياض الجنة ، روضهء پنجم ، قسم دوم ، روز روشن ، ص 47 ، خلاصة الاشعار ، اصل دوم ، فصل اول ، سفينهء خوش‌گو ، حرف الف ، نتايج الافكار ، ص 45 ، خلد برين ، ص 417 .