ترحل صاحب العليا علىّ * و سافر و هو مفجوع كظيم مجيد كابر من اهل بيت * بهم عرف الصراط المستقيم اولى ايد و ابصار و مجد * له قد اذعن القلب السليم تغلغل صيتهم فى كل ارض * و جدّد منهم الشرع القويم و من كتبت مودتهم علينا * و انزل فيهم الذكر الحكيم طفا بالطف محموما غريبا * و فى قرب الحسين له نعيم شهيد الكربلاء له ضمين * و ربّ غافر برّ كريم و املاك السماء مورخات * لرحلته له رزء عظيم - 1259 65 ) السيد حسن بن السيد دلدار على النصيرآبادى اللكهنوى [ 1205 - 1260 ه ق ] : ولادت او بيست و يكم ماه ذىالقعدهء سنهء خمس و الف بعد المائتين ( 1205 ) در بلدهء لكهنو واقع شد . تحصيل علوم از والد ماجد علامهء خود و هم از خدمت برادر نامدار خود حضرت سلطان العلماء - طاب ثراه - فرموده ، و در تقوا و زهد و مروت و سلامت طبع و حلم و انكسار نفس و ساير محامد ذاتى و صفاتى نظير خود نداشت ، سيما در عبادت كه اكثر اوقات صائم النهار و قائم الليل مىبود . از تصانيف شريفهء او است : 1 - رسالهء عربيه در بيان آنچه تعلق به گفتن « ان‌شاءاللّه » دارد . 2 - حواشى تحرير اقليدس . 3 - رساله در احكام اموات . 4 - رساله در علم قرائت . 5 - رسالهء تذكرة الشيوخ و الشبان در ذكر مواعظ . 6 - و كتاب مبسوط در اصول دين به زبان هندى كه مشتمل بر مطالب جليله است . وفاتش در يازدهم شوال سنهء ستين بعد الالف و المائتين ( 1260 ) در لكهنو واقع شد . مدت عمر شريفش پنجاه و چهار سال و ده ماه و بيست روز بود . در روز وفاتش خلقى كثير از فضلاى عظام و صلحاى كرام و طلبهء علوم و سادات ذوى الاحترام به مشايعت جنازهء او حاضر بودند و اشك حسرت از ديدهء حق‌بين مىريختند . خصوصا اخوين جليلين آن مرحوم جناب سيد العلماء آقا سيد حسين و جناب سلطان العلماء آقا سيد محمد - طاب ثراهما - با جمعى از اكابر و اصاغر به نماز بر آن جناب قيام فرمودند و در دارالتعزيهء حسينيهء والد خود قريب قبر مطهرش به پهلوى قبر برادر نامدار خود جناب