است كه قبل از انجام هرگونه اقدامى در جهت تصحيح و تحشيه ، نياز به تدوين و تنظيم دارد . پس از پاره‌اى ارزيابىها ، جهت تحقق بخشيدن به اهداف مورد نظر ، بازنويسى اصل متون در مرتبهء نخست اهميت قرار گرفت . البتّه بخش قابل توجهى از اين اثر را ، به صورت مرتب ، منشى مرحوم جناب ، به رشته تحرير كشيده بود ، ليكن چنان‌كه از صفحه‌بندى آن‌ها برمىآيد ، مؤلف كتاب پس از بازنگرى مجدد ، مطالب جديدى را به خط خود و به صورت حاشيه در اطراف اوراق به رشته تحرير درآورده بود كه گنجاندن آن‌ها در اصل متن بعضا باعث ايجاد شكاف در رشته كلام مىشد ، كه حتى المقدور در ميان مطالب اصلى گنجانده و در ساير موارد نيز با ذكر كلمهء " مؤلف " در پانويس يا تعليقات درج گرديد . بنابراين كليهء توضيحات حاشيه‌اى مرحوم مير سيد على جناب اعم از آن‌هايى كه در پاورقىها آورده شده و چه بخشى كه در تعليقات درج گرديده ، با قيد كلمه‌ى « مؤلف » نسبت به توضيحات و حواشى مصحح تميز داده شده است . مورد ديگر آن بود كه بخش‌هاى بعدى اين اثر با فواصل زمانى و نامرتب تحويل اينجانب شد كه اين امر نيز نه تنها باعث به درازا كشيده شدن زمان تصحيح ، بلكه عمدتا به دليل تكرار برخى مطالب ، عدم هماهنگى محتوا با عنوان و جابه‌جايى و ناخوانا بودن كلمات ، صرف زمانى مضاعف و صبر بسيار را جهت پيوند مطالب جديد با آنچه از قبل تنظيم و تدوين گرديده بود ، مىطلبيد . نكته ديگر آنكه در اصل اوراق ، رجال عموما برحسب نام كوچكشان فهرست شده بودند كه اين خود باعث ايجاد مشكلاتى در مراجعات مىشد ، لذا عناوين كليهء شخصيت‌ها براساس نام اشهر آن‌ها مرتب گرديد . و اما در خصوص محتواى مطالب اين اثر ، ذكر چند نكته لازم مىنمايد . نخست آنكه مرحوم مير سيّد على جناب با بسيارى از شخصيت‌هاى برجسته هم