1000 مفتون آذربايجانى نام شريف ايشان عبد الرزاق بيگ و خلف الصدق خان جلالت نشان نجفقلى خان دنبلى بيگلربيگى سابق تبريز بوده عظمت شأن آن خاندان مستغنى است از بيان گويند صاحب اخلاق و عالىهمت و خوش‌مشرب و با تتبع وافى و فضلى كافى و حضرت نايب‌السلطنه مغفور و وليعهد منصور مبرور نور اللّه مرقده را با وى كمال التفات و توجه بوده و او را نهايت رعايت مىفرموده و نيز گفته‌اند كه تاريخى نيكو نگاشته ديده نگرديده و تذكره هم از اشعار جمع كرده كه اجمالا به نظر فقير رسيده بالجمله صاحب فضل و كمال و تأليف و تصنيف شايسته است در شهور سنهء 1243 وفات يافته به روضهء رضوان شتافته گاهى به نظم مىپرداخته‌اند و غزل و قصيده مىساخته‌اند ازوست : در مدح خاقان مغفور فتحعلى شاه نور الله مرقده تعالى اللّه كرا باشد چو تو منظور خوش‌منظر * سمن‌سيما و سنبل‌موى و سوسن‌بوى و نسرين‌بر ز خيل خوبرويان سهىقامت ترا ديدم * پرىديدار و گل‌رخسار و خوش‌گفتار و مه‌پيكر لب و زلف و خط و چشم تو اى رشك سيه‌چشمان * شكرريز و عبيرآميز و عنبربيز و غارتگر دريغ از روز وصل تو كه دورم از تو و دارم * به سر خاك و به كف باد و به چشم آب و به دل آذر به جان زار من رحمى كه باشد در غم عشقت * به لب آه و به دل ناله به تن داغ و به جان اخگر سزد گويم كه باغ خلد دارم چون ترا دارم * كه تو حورى رخت جنت قدت طوبى لبت كوثر