350 فصيحى جرجانى از چاكران عنصر المعالى كيكاوس بن اسكندر بن قابوس است صاحب تذكرهء هفت‌اقليم نوشته كه مثنوى وامق و عذرا منظوم كرده است به نظر فقير نرسيده دو بيت ازو نوشته شد همانا از آن مثنويست : هرآن‌كو مردمان را خوار دارد * بدان كو دشمن بسيار دارد * * * بلا را خود همين يك حال نيكوست * كه از وى باز دانى دشمن از دوست 351 فلكى شيروانى و هو مولانا نجم الدّين محمد شاعريست دانا و استادى توانا شاگرد حكيم ابو العلاى گنجوى بوده و خدمت او را مىنموده بعضى وى را استاد خاقانى دانسته چنان كه اثير اخسيكتى در معارضه با خاقانى گويد : ز آخور فلكى تو سنى برون آمد * كه طوق نعلش بر حلقهء دهان من است بعضى او و خاقانى هر دو را شاگرد ابو العلاء مىخوانند گويند چون ابو العلاء دختر بخاقانى داد وى برنجيد ابو العلاء او را طلبيده بيست هزار درم نقد بوى داد و گفت اى فرزند اين قيمت پنجاه كنيزك جميله است كه هريك از دختر ابو العلاء بهتر خواهند بود وى خوش‌دل شده بارى از مداحان ملوك شيروان و در صنايع و بدائع شعرى مسلّم زمان بوده از اشعار او نوشته مىشود :