بر حشمت و جاه دل نداده * در راه فنا قدم نهاده بر بستر فقر آرميده * در دامن صبر پا كشيده شبلى زمان ، جنيد ايّام * آراسته از فضائل تام آن شاه سرير عزّ و تمكين ! * سعدى نصير ملّت و دين ! جان و دل من فداى او باد ! * در خلوت قرب جاى او باد ! پستر ، در آغاز عمر بيست و نه‌سالگى به جاذبه محبّت جناب خوشنود - دام ظلّه - به مدراس برخورد و بقيهء احوالش در ديباچه گذشت و هرچند كه صعوه مثل باز قوّت پرواز ندارد و قطاة با طوطى خوش‌لهجه هم‌آواز نيست ، لكن چون‌كه در استعداد طيران فىالجمله مجانست و اتحاد است ، لهذا اين غاشيه بردار چابك‌سواران ميدان سخن و جزوه‌كش دبستان اين فن كه مدّتى كمر به خدمت شعر و شاعرى بربسته و نشتر محبّت كلام رنگين به رگ جان شكسته ، وحشيان خيال پراختلال خود را با غزالان بيداى فصاحت ، رخصت جولانى مىدهد و برخى از افكار حاليّه به ياران عرض مىكند ، شايد نظر صاحبدلى بر آن افتد و به پرتو او مس ناقص اين قليل البضاعت طلاى احمر گردد » « 1 » . نمونه‌اى از اشعار قدرت كه خود وى گزينش نموده و در ذيل احوال خود در تذكرهء حاضر آورده است : اى از فروغ نور تو روشن چراغ‌ها * وز پرتو جمال تو در سينه داغ‌ها * * * فزود حسن چو از ساغر شراب تو را * سزد از اين دل بريان من ، كباب تو را به حال پيريم ، اى ترك نوجوان ! رحمى * اگرچه منع كند عالم شباب تو را * * *

--> ( 1 ) . تذكرهء نتائج الافكار ، چ سنگى ، ص 579 - 582 .