ديباچه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بستان حمد و سپاس و كلشن ثناء بىقياس مخصوص باركاه احدى و مختصّ دركاه صمديست عزّ اسمه و جلّ ذكره كه از كمال احسان نهال موجودات را در باغ وجود مثمر و بارور نمود و از فرط عاطفت رياحين ممكنات را در كلشن هستى مخضر و ريان فرمود كريمى كه از عين مكرمت بهار وجود بنىآدم را به چندين هزار كلهاى فصايل صورى و معنوى زيب و زينت بخشيد و چندين هزار ازهار فطرت را از اشجار لوائح حكمت در روضهء غيب و شهادت آشكار كردانيد رحيمى كه از غايت مرحمت شجرهء وجود انسان را از بوستان امكان كزيده با ثمار امانت و خلافت مثمر و بارور ساخت و به آبيارى وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ درجهء فطرت او را در باغ ايجاد برافراخت خداوندى كه بلبلان روضهء امكان بر احديّتش هم‌آواز كه وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ * و طوطيان حديقهء ايجاد در تسبيحش هم‌پرواز كه وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ بىمانندى كه طايران بوستان ادراك در هواى معرفتش بال طران بسته كه ما عرفناك حقّ معرفتك و مرغان كلستان دانش در اوج ثنايش پرپرواز جسته كه لا احصى ثناء عليك انت كما اثنيت على نفسك نظم سبحان خالقى كه صفاتش ز كبريا * بر خاك عجز ميفكند عقل انبيا مريدى كه اطفال چمن ممكنات را بمحض اراده بىتغيّر در ذات و بىمادّه از عدم محض موجود كردانيد وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ عليمى كه علمش بر سوابق و لواحق و كلّيّات و جزئيات كلشن مكونات برابر و يكسان وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ * قادرى كه سيّاح خرد از سياحت كلذار قدرتش عاجز وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ * و مرحله‌پيماى تيزفهم از تماشاى كلستان كمالش قاصر و عندليب بيان از تعداد اوراق نعماى او ابكم وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها مصراع تعالى شانه اللّه اكبر فيّاض كه مشت خاك را ذات كامل الصّفات نموده اسم او را انسان نهاد و عقل رهنما و نطق خوش‌ادا به دو كرامت فرمود و عشق توحيد و علم تجريد و ذوق عرفان بوى عنايت نمود و لواى عزّ و علاى آن را در فضاى كون و مكان و خطّهء زمين و زمان برافراشت و بارى كه از تحمّل آن زمين و آسمان و جملهء افلاكيان به ناله و افغان آمدند بر پشت انسان كذاشت ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ * بعد از حمد حضرت بىچون و ثناى خداوند كن فيكون زواهر تحيّات و جواهر صلوات بر ارواح