از نهال علم ، در تو غنچه‌ها خواهد شكفت * وز سحابِ فيض بر تو قطره‌ها خواهد چكيد در جنان بهر ستونت ، نخلها خواهد شكست * در بهشت از بهر فرشت ، پرده‌ها خواهد دريد در تو هرگز ره نيابد عنكبوتِ آفتاب * گرچه از خطِ شعاعى ، تار بر عالم تنيد تا به جاى خشت ، زر برداردش بنّاى تو * چرخ تا روز ابد خورشيد را خواهد كشيد هم مداد و هم ورق بايست ، تا همچون منى * نقش وصفت را تواند بر رخ دفتر كشيد طرّهء ليلاى شب ، از ميلِ آن آمد سياه * عارض عذراى صبح از شوق اين آمد سپيد قافله در قافله سوى تو اربابِ رجا * طايفه در طايفه اندر تو اصحاب اميد آسمان يك مشترى دارد كه سعد اكبر است * در تو صد برجيس هريك اسعدندى زان سعيد خاصّه ز آنان چند تن ، كاندر وثاق فضلشان * اهل دانش ، يكسره زانو زنند و مستفيد بر سپهرت فخرها بايد ، كه اندر عرصه‌ات * جاى دارد آنكه او را ايزد از عالم گُزيد جامه‌اى بر قد جاهش ، خواست خياط قضا * اطلس عرش برين بر قامت عالم بريد از ازل گنجينه اسرار را بستند در * پس به دست راى پاك او سپردندش كليد