بقا 136 اسمش سيّد كاظم ، خلف الصّدق مرحوم حاجى سيّد ابو القاسم الحسينى البحرانى است . والد ماجدش در محله بيدآباد 137 اصفهان كه احسن اماكن آن سامان است ، سكنا گرفته ، به شغل شريف تجارت روزگار مىگذرانيد . يكى از سرارى مير حسين خان ذغّه 138 كه از سادات و امراى خراسان و در زمان سلطنت نادر شاه افشار ، حاكم و فرمانرواى اصفهان بود ، به حبالهء نكاحش « 1 » درآورده . مشار اليه « 2 » از آن عفيفه تولّد يافت و از عوالم معنى به عرصهء شهود شتافت . در به دو حال به شغل زر اشتغال داشت . به عزم آستانه‌بوسى امام ثامن ضامن ، حجة اللّه على الورى « 3 » ، على بن موسى الرضا - عليه التحيّة و الثّناء - رخت بر راحله گذاشت . پس از تشرّفش به آن شرافت عظما - رزّقنا اللّه تعالى - ذوى الارحامش كه اولاد خان « 4 » مشار اليه بودند ، قدومش ، مغتنم و وجودش ، محترم داشتند و مراجعتش به عراق نگذاشتند . مدّتى در آن ارض اقدس و مكان مقدّس ، شرفياب بود . به واسطهء تغيّرات اوضاع روزگار كه لازم دهر « 5 » ناپايدار است ، سرمايه تجارتش از دست رفت . ازآنجاكه به واسطهء وفور كياست و كمال فراست به التزام خدمت فروزان اختر برج خلافت كبرا محمّد ولى ميرزا ، 139 تكليف مىكردند ، التجاى تربيت يكى از شاهزادگان عظام را قبول و به عنايات سركار « 6 » شاهزادهء آزاده ، موصول آمده ، سال‌ها چه در خراسان و چه در يزد ، به همان خدمت ، مشغول و الطاف نوّاب و الا را مشمول بود . به واسطهء طبع موزون و سليقه به صفا مقرون ، گاهى غزلك‌هاى شورانگيز و قطعات دلاويز ، موزون و معروض مىآورد و « فنا » تخلّص مىكرد . از فرط تفضّل و مرحمت و تفأل بقاى دولت ، « فنا » را به « بقا » مبدّل فرمودند . پس از تخلّف اهل يزد 140 و اعراض نوّاب

--> ( 1 ) - نكاح ( 2 ) - سيّد مشار اليه ( 3 ) - ( نم : حجة اللّه الورى ) ( 4 ) - مرحوم خان ( 5 ) - لازم بيّن دهر ( 6 ) - ( ندارد )